Büyük Birader Her Şeye Kadirse İnsan Ne Kadardır?İnsan ve Duygular
Bir sabah uyanırsın ve gözlerin sana ait değildir. Aklından geçen düşünceler, sana ait olduğunu sandığın sesin yankısı değil, bir gözetim sisteminin onayladığı cümlelerdir. Gerçeğin yerini almış kelimeler, korkunun gölgesinde büyüyen sessizlik… İşte Winston Smith’in dünyası, yani George Orwell’ın 1984’ü.
Bu roman bir kurgu değil, zamanın kendisine tutulmuş sert bir aynadır. Orwell, geleceği yazmadı geçmişin ve bugünün içindeki karanlığı aldı, büyüttü ve bir toplumun üzerine örttü. Winston, bir kelimeyi dürüstçe yazmanın bile başkaldırı sayıldığı bu düzende, sadece sevmenin, düşünmenin, hatırlamanın mücadelesini verir. Sevgi suçtur, hafıza suçtur, özgürlük ise iki artı iki beştir.
Büyük Birader’in bakışı her yerde. Sokaklarda, ekranlarda, kafanın içinde… İnsanların iç sesi dahi devletin kontrolüne geçmiştir. Gerçek bükülür, tarih yeniden yazılır. Bu yalnızca politik bir distopya değil; insan ruhunun, düşüncenin ve hafızanın nasıl sistematik biçimde silinebildiğinin çarpıcı bir anlatısıdır.
Winston’un küçük başkaldırısı, Julia ile kurduğu gizli bağ, bir umut gibi parıldar ama o umut bile bu sistemin metalik çarklarında ezilir. Sevgi, işkenceyle yok edilir. Gerçek, zorla değiştirilen bir ezber olur. İnsan, sonunda kendine bile yabancılaşır.
Orwell, 1984 ile sadece bir rejimi değil, insanlığın unutma ihtimalini anlatır. Dili ele geçirmenin, geçmişi yeniden yazmanın ve insanların gözlerinin önündeki gerçeği yok saymalarını sağlamanın ne kadar kolay ve ne kadar korkunç olduğunu gösterir. Bu roman, ses çıkaramayanların, susturulanların, her gün göz göre göre gerçeği çarpıtılmışların romanıdır. Ve en çok da şunu hatırlatır: Sessizlik, bazen çığlıktan daha da derindir.
·
238 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.