Yusuf Atılgan’ın Siz Rahat Yaşayasınız Diye adlı kısa metnini okurken, içimde sessiz ama derin bir ağırlık oluştu. Her satır, sanki görmezden gelinen bir hayatın iç çekişini duyurmak için yazılmıştı. Basit bir hikâye gibi başlıyor ama kısa sürede insanın içini tırmalayan bir gerçekliğe dönüşüyor.
Köşeye itilmiş bir karakterin varlığı üzerinden aslında hepimizin konforunun nasıl bir başkasının sessizliğine dayandığını fark ediyorsunuz. Bu fark ediş, rahatsız edici ama bir o kadar da gerekli.
Atılgan, az kelimeyle çok şey anlatmayı yine başarıyor. Uzun uzun anlatmıyor ama kalbinizin bir köşesine ağır bir taş bırakıyor.