O kadar ama o kadar güzel ki okumayı erteleyebildiğiniz kadar erteleyin derim neden böyle söylediğim ise kitap o kadar derinlikli çok katmanlı ve o kadar tatmin ediciki bir daha böyle derinliği olan bir kitabı bulmak zor olabilir ve okuduğunuz birçok kitapta da bu kitaptan sonra bir boşluk hissi yaşayabilirsiniz.gerçekten yaşamış karakterler olan Nietzsche, Freud ve Breur gibi karakterlerle oluşturulmuş bir kurgu kitap gerçekte yaşanmış bir olay olsaydı etkileyici çok daha fazla olurdu ama bu kurgu haliyle bile çok güzel çünkü bu kişiler gerçekten de karşılaşsalar ve birbirlerinin hayatında böyle bir iz bıraksalardı muhtemelen aynı bu şekilde bu kitapta bahsedildiği gibi olurdu bu açıdan yazarın gözlem yeteneğini çok kutladım. Yalomun daha önce Aşkın celladı kitabını da okumuştum ve o kitap da çok güzeldi ben Yalom'un kalemini çok seviyorum. Bu kitap da Nietzsche'nin arkadaşı Lou Salome Breuer'e Nietzsche'nin umutsuzluğunu yenmesine yardımcı olması için geliyor.Breuer Lou Salomeden çok etkilendiği için normalde kabul etmeyeceği bu teklifi kabul ediyor ve Nietzschenin doktorluğunu üstleniyor.Nietzsche migren hastalıklarından mustarip ve Breuer sadece tıbbi tedavi uygulayacakmış gibi yapıp nietche ile uzun soluklu derin muhabbetlere giriyor bu ilk başlarda bir satranç oyunu gibi gelişiyor Breuer nietzschenin çok zeki olduğunu kabul ediyor ama sürekli onunla bir rekabete giriyor sonrasında bu böyle biraz daha ilerliyor sonrasında onun bir deha olduğunu kabul edip rekabetten vazgeçiyor. bir gün aralarindaki bir diyalog yüzünden Nietzsce onu terk ediyor Bir otelde kalıyor o otelde rahatsızlanıyor sonrasında Breuer geldiğinde de yardım et yardım et diyor aslında Nietzsche hiç böyle bir insan değil ve bilinci kapalı olduğu için böyle diyor. sonra Breuer nietzsche'nin bu tarz bir yolla konuşmayacağını anlayıp daha farklı bir strateji belirliyor onu bir hastaneye götürüyor ve ona ben senin tıbbi müdahaleni yapacağım sen de benim ümitsizliğimi yenmeme yardımcı olacaksın diyor aslında ümitsizliği niçin taşıyor ama sanki Birol kendi taşıyormuş gibi yapıyor ama aynı zamanda neşeye gerçekten de kendi yaşadığı olayları anlatıyor eşiyle olan sorunlarını versaya olan takıntılı derecedeki düşüncelerinden bahsediyor sonra nicelli uzun soluklu konuşmalara dalıyorlar ve bir gün bir ör aile mezarını ziyarete gidiyor niçin yürümeyi çok sevdiği için onu da davet ediyor ve birlikte mezarlığa gidiyorlar biri aslında berte olan takıntısının sadece aşık olduğu kız olan Berkay ile ilgili olmadığını ölen annesinin adının da belki olduğunu ve aslında ölüm düşüncesinin bastırılmasının sonucunda berteye böyle bir takıntı beslediğini anlıyor nice sık sık bir öğre bağları koparması gerektiğini ve bu şekilde özgürleşeceğini anlatıyor bir ör de arkadaşı s******* suratı kendisine hipnoz etmesini istiyor ve hipnoz sırasında eşini terk ettiğini kendi başına şehirlere gittiğini görüyor ve bertan'ın yanına gidiyor o sırada her şeyi bir doktorla birlikte görünce hayal kırıklığına uğruyor ve bertan'ın onunla yaşadığı ne varsa diğer doktora da aynı şeyi yaşadığını gördüğünden dolayı verdiği olan takıntısı sona eriyor sonrasında eşiyle arası düzeliyor ve nieteye ben düzeldim diye ziyarete gidiyor o sırada niçe bunun nasıl olduğunu onu anlatması gerektiğini söylüyor çok ısrar ediyor birer bu ısrarının nedenini sorunca nasıl bir ürün berke'ye karşı bir takıntısı varsa hiç elinde lu salamaya karşı bir takıntısı olduğunu bahsediyor sonunda kendini açıyor ve bertadan nasıl kurtulduğunu kendisi için de loss'a demeden nasıl kurtulması gerektiğini soruyor niçe anlattıkça rahatlıyor ve sonrasında ağlamaya başlıyor normalde tek amaçlı için ümitsizliğini yenmesini sağlamakken hem bir ör kendi hayatına dair çok fazla keşifte bulunuyor kendini düzeltiyor hem de niçin ulusalamaya karşı nasıl hislerine nasıl sona ereceğini öğreniyor bu da tıpkı bir ürün sevdiği kadını başka doktorla da onunla yaptığı şeyleri gördüğünde hissettiği gibi lu salomone'nin de ona geldiğinde lu salamene niçin karşı ne yaptığı şey varsa ona da yaptığından bahsediyor ve niçin de bu şekilde dosyalamadan soğuyor o kadar ama o kadar güzel yoğunluklu üzerine düşünülesi bir kitaptı ki bu kitabın verdiği Has bambaşkaydı
·
196 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.