Gözlerini kapat,
bir yıldız daha sönüyor sessizce.
Benim değil artık zaman,
yalnızca anılar ve geri dönmeyen rüyalar…
Kalbimin yankısını
simsiyah boşluk bile iade etmedi.
Dönmedin.
Ama ben yine de seni,
aynı ışıkla bekledim.
Yüzün silinince evrenden,
ne kaldı ki geriye,
bir sesin içimde kaybolduğu
o mavi karanlıktan başka?
Ellerinle örttüğüm
o sonsuz gecelerde
kendime bile yabancıydım.
Sen bendeyken…
ben hiçbir yerdeydim.
Beni bu evrende arama,
çünkü
çoktan unutuşun en soğuk halkasına
ismimi bıraktım.
Ve şimdi
hiç olmamış gibi
sessizce sönüyorum…
·
123 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
