İlk bu kitapla tanıştım Emile Ajar ya da gerçek ismi Romain Gary ile. 1960’ların Fransa’sında Paris’in arka,yoksul sokaklarında geçen Momo ( Muhammed/Müslüman) isimli 10 yaşında bir çocuğun ve hayat kadınlarının çocuklarına bakan, kendisi de eski bir hayat kadını olan yahudi soykırımından kaçmış Madam Rosa’nın hikayesi. Madam Rosa’nın evinin benim için en vurucu detayı din, dil, ırk fark etmeksizin bütün farklılıkları sevginin birleştirici gücü ile yok ederek bütün çocukların ilk kez şefkati tattıkları yer olmasıdır.
Kitapta yoksulluk, kimlik sorununu, sınıfsal eşitsizlik, hastalık, ölüm hakkı gibi temalara yer verilirken hayat kadınlarının, soykırım mağdurlarının, göçmenlerin gerçeklerinin görünmeyen yüzünü de gözler önüne sermektedir.
Bu kitabın on yaşındaki ( sonradan 14 olduğunu öğreniyor) Momo’nun ağzından anlatılması kitabı çok daha etkileyici yapmış. Kitabın ana karakterleri olduğu kadar komşu, eski boksör kitaptaki zamanda transeksüel olan Madam Lola da hafızamın bir köşesinde her daim hatırlanacak.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.