İntihar dükkanı işleten beş kişilik bir aile. Karı-koca ve üç çocukları. Distopik bir evren. İntihar sayılarının oldukça fazla olduğu ve bunun çok normal görüldüğü, kimsenin yaşamaya dair umudunun olmadığı ve bu yüzden de depresif insanların yaşadığı bir yer. Bu ailede çölde açan bir çiçek gibi olan ailenin en küçük çocuğu Alan. Ailesinin işinin çok zıddı bir şekilde yaşamayı sever ve insanlara da sürekli gülümser.
Konusu genel hatlarıyla bu şekilde böyle anlatıldığı zaman baya ilgi çekici ve farklı bir konusu var fakat kitap 130 sayfa olmasa cidden ilk 50 sayfasından sonra bırakırdım. Baya sıkıldım ve gereksiz buldum. Konu çok güzel ama daha başka yazılabilirdi gibi geldi bana. Sonunda da işler tam tersi yönünde mutluluk satılmasıyla devam ediyor ama kitabın sonu ise çok garip ve anlamsız bir yerde bitiyor.
Evet farklı farklı mesajlar çıkartılabilir ama biraz bana zorlama geldi açıkçası puanını da yine çok kırmak istemedim. Okumak isteyene saygım sonsuz ama okumazsanız da çok bir şey kaybetmezsiniz gibi.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.