Selamlar. Yolculuğun ilk bitmiş kitabının yorumuyla geldim. Bu kitabın elime ulaşması bayağı zorlu bir süreçten geçti. Ancak sonunda kavuştuk ve ben bir kaç saat içinde bitirdim kitabı. Kitabın merkezinde iki güçlü karakter yer alıyordu diyebilirim. Merve Öztekin ve Kaya Türkoğlu. Merve, iş dünyasında lider pozisyonunda, tavizsiz duruşuyla bir kraliçeyi andırıyordu. Kaya ise türünün nadirlerinden sert bakışlarıyla ortama hükmeden, karizmasıyla bile ortama düzen veren bir varisti. Karşınıza çıkan bu iki karakterin ilişkisi, klasik bir masalla uzaktan yakından alakalı değil. Hikayenin alt metninde prensin ayakkabısı bile kırılırken, kırılgan ve güç dolu bu iki ruh arasındaki çekişme, yüksek gerilim hattından bile daha yoğun bir elektrikle anlatılıyordu. Merve ve geçmişinden gelen travma beni delirtti. Ne oldu? Ne olacak diye diye okudum kitabı.
Kitabın devamında karşılıklı önyargı ve çekişme yerini içsel kırılmalara bırakıyordu. Zaten sizler okurken ama bi durun artık diyorsunuz. Merve'nin kraliçelik duruşunun ardındaki yalnızlığı, Kaya’nın soğuk maskesinin içindeki inceliği keşfetmek çok güzeldi. En kritik anda, Merve geçmişinden gelen bir travmayı açıkça ifade ederek savunma duvarını sonunda indirince derin bir oh çekiyorsunuz. Kaya ise karşısındakini koruma içgüdüsüyle hareket etti. Bu an, onların ilişkisini nefretten güvene dönüştüren kırılma noktası olmuştu diyebilirim. Bu dönüşüm sadece romantik bir bağ değil, aynı zamanda iki karakterin kendileriyle barışmalarını da simgeliyordu demek doğru olacaktır. Eren benim favori karakterimdi. 4 erkek kardeşin birbirine bağlı duruşlarını okumak çok güzeldi. Lakin Merve ve ben kırılmam tavrı bir yerden abartma be kızım dedirtti. Neyseki herşey tatlıya bağlandı. Benim severek okdugum bir kitap oldu.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.