Ah, bağıra çağıra söyleyemediğim hakikatim…
Bilir misin, en çok kalabalıkta özlerim seni.
Bir tek yüz olsun ki, beni tanıyıp seni hatırlatmasın.
Bir kitap, bir şiir, bir şarkı—bahane olmasın sen diye.
Ezelini bilmem; başlangıcını da çıkaramam.
Varsa yoksa zihnimde, hep senli senaryolar…
Ne yana dönsem, yüzüm senin iklimine bakıyor.
Sokak lambaları bile gölgemi sana doğru uzatıyor.
Yürüdüğüm kaldırımlar, her adımımda adını fısıldıyor.
Geceler, omzumda taşıdığım sessiz bir yemin gibi.
Tenime değen rüzgâr, kokunu sessizce getiriyor.
Sanki dokunsam, bütün şehir seni ele verecek.
Kendi içimde sakladığım,
Kimselere açamadığım bir sır gibisin.
Dudaklarımda adını taşıyan suskun bir mühür.
Zaman, senden uzakta hep biraz eksik akar.
Takvimler, seninle başlayan günleri saymayı unutur.
Ve ben, nereye baksam seni bulan bu gözlerle
her şeyi sana çevirmiş bir ömrün içinde yaşarım.
𝓢𝓸̈𝔃 : 𝓜𝓾̈𝓰𝓮
𝓜𝓾̈𝔃𝓲𝓴: 𝓗.𝓐
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.