9/101000Kitap
“İnsanların hüznü en çok gözlerinin içindedir.”
Nalan’ın kırılgan ama güçlü durmaya çalışan dünyası…
Sedat’ın bencilce savruluşu…
Hayri’nin çekim gücü yüksek, karmaşık varlığı… Türkan’ın sessiz ama derin acıları…
Zeynep’in hayata tutunma çabası…
Hepsi, kaderin birbirine doladığı görünmez iplerin üzerinde yürüyor…
Bağlanmanın en yoğun hâli, vazgeçememenin en sessiz çığlığı…
Nalan, Hayri’ye bütün varlığıyla bağlı…
Tüm yaralarına, tüm eksiklerine rağmen ondan kopamıyor…
Kitap boyunca kader motifi, satır aralarında sessizce işliyor…
Bu kitabı ikinci kez okuyuşum. Satırların bende bıraktığı izler daha derin oldu. Karakterlerin ruh hâllerini daha iyi anladım. Kendime dair yeni anlamlar buldum, hislerimin değiştiğini fark ettim. Bağlanmanın karmaşıklığını, birini unutmanın zorluğunu yeniden hatırladım. Ve bu kitap bana, bazı hikâyelerin bir kez değil defalarca okunması gerektiğini gösterdi.
··
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.