Bu seriyi okuyanların çoğu ilk kitabı sıkıcı buluyor ikinci kitaba ölüp bitiyorlar. Ama nedense bende bu tam tersi oldu. İlk kitabı birkaç günde bitirmiştim öyle bi akıcılıktaydı ve bence çok daha heyecanlıydı. Ama bu kitapta daha çok baş kahraman yaşadığı dünyayı tanımaya ve görevini anlamaya çalısıyor gibiydi. Onun öğrendiği her yeni şeyi biz de diğer karakterlerin anlatmasıyla öğrendik ve bu bence kitabı biraz sıkıcı hale getirmiş. Yani ben dünyayı olaylar üzerinden öğrenmeyi daha çok seviyorum, bu yüzden ilk kitap beni daha fazla heyecanlandırmıştı. Ve bitirdigimde agzim açık bırakmıştım elimden. Bu resmen elimde süründü desem yeridir. Ryhsand'ın aşk itirafi kitapta okuduğum en güzel yerdi. Bir tek orayı çok sevdim. Çünkü 500 sayfa boyunca artık aralarında bir şey oldugunu itiraf etsinler diye yerlerde sürünecektim az kalsın.. Ve ablalarına olan şeyler beni çok şaşırttı. Ama bunun bir seri olduğunun farkındayım ve muhtemelen 3. kitapta daha heyecanlı olaylar yaşanacak diye düşünüyorum. Şimdi uçarak 3. kitaba geçiyorum..