Bazı insanların ve Raskolnikov’un yaptığı gibi kendilerine bir ahlak kuralı koyup, yaptığı ve yapacağı şeyler iğrenç olsa bile o kurallara kendilerini de inandırıp bütün her şeyi aklamaya çalışıyorlar.
Karakterin karmaşıklığı bir iyi gibi gözüküp diğer bölümde okuyanlara ılımlı ve merhametli birisi gibi gözükmesi raskolnikov’un en ince ayrıntısına kadar düşülmüş bir insan olduğunu dusundurttu. Sanki bu kişi; o, bu, şu ve gerçekten bir şahsiyetti. Bir ruhu ve bir bilinci okuyor gibiydik bu his cok fazla hosuma gitti.
Fakat yaptığı şeyin iğrençliği kendıni asla -oyle dusunmese bıle- haksız gormemesı ve iyi bir sey yaptıgını sanıp durması midemi bulandırdı.
Şahsen Porfiry’nin onu zor durumda bırakıcagını dusunmustum ama işler hiç öyle olmadı.
Her neyse kitap insanin vicdanını,kendı mahkemesını ve ahlak kurallarını guzelce anlattığını dusunuyorum artı olarak da o zaman da kı insanların dusuncelerını, yasadıkları olayları da okumak guzel bır deneyımdı!!
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.