Bazı kitaplar vardır ki, daha ilk sayfalarını okurken sizi hüzünlendireceğini hissedersiniz. Ezilenler de benim için öyle bir kitaptı. Ama ilk defa, bir kitabı okurken gözyaşlarımı tutamayacağımı öngörememiştim.
Dosto abi neredeyse tüm eserlerinde olduğu gibi, burada da insanın iç dünyasına iniyor; yalnız yüzeyde gezinmekle kalmayıp, en kuytu köşelere kadar ulaşıyor. Biraz olsun kendi iç dünyasıyla haşır neşir olan bir okur, onu okurken “İşte bu, tam olarak ben!” demekten kendini alamaz.
Kitabın ilk sayfaları belki size biraz sıkıcı gelebilir. Ama sakın pes etmeyin. Sayfalar ilerledikçe sizi içine çekecek ve en derinlerinizde bir yerlere dokunacak. "Dostoyevski, insan ruhunun yaralarını öyle bir gösteriyor ki, kapanmış sandığınız yaralar bile yeniden sızlamaya başlıyor."
··
1.937 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
