Sade, basit ve samimi ifadelerle yazılmış küçük bir kızın günlüğü gibi bir şeydi.
Bi çırpıda okunabilecek bir kitap.
Sürükleyici.
Yazarı intihar etmiş.
Kitabın son cümleleri şöyle:
“İyi geceler. Ben prensi olmayan bir Külkedisi’yim. Tokyo’nun neresinde olduğumu biliyor musunuz? Beni bir daha görmeyeceksiniz.“
Hayatı anlamaya dair kitaplar yol göstericidir.
Ama okuyup da intihar ediyorsanız doğru kitaplara ulaşamamışsınız demektir bence.
Sevgiyle ve kitapla kalın.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.