İnsan bazen bu dünyanın içinde kaybolup gidiyor. Öyle bir kaptırıyor ki kendini ne etrafta olanları görüyor ne sesleri duyuyor ne de hissedebiliyor. Yani yaşıyor ama yine de ölen bir şeyler var. İnsan bazen görünmemek istiyor, sessiz sedasız yaşayıp gitmek istiyor. Öyle birden, aniden kimsenin görmediği biri hâline gelmek istiyor. Ama pek mümkün değil bu. Ve biliyorum, görünmemek canını yakıyor insanın. Peki böyleleri yok mu? Biz görmüyoruz belki ama onlar yine de var. Görünmez insanlardan bahsediyorum yani. Bu hikâye biraz da onların hikâyesi; her an etrafımızda olan ama bizim görmediğimiz “hiç kimselerin” hikâyesi.
@1fatihduman ın öykü kitaplarından serinin üçüncüsü olan “Hiç Kimse” kitabını içerik olarak; Üç kitapta da farklı kişilerin hayatlarına yer verilmiş ama bu kişilerin hayatları birbirleriyle bağlantılı olarak anlatılmış. Onun için kitapların hepsi birbirinin devamı şeklinde ilerliyor. Bu kitapta Salih’in hüzünlü hayatına konuk oluyoruz. Salih, görünmez adam... Aslında herşeye sahip bir adamdı. Bir gün büyük bir acı yaşar ve artık yaşamak zor gelir. En sevdiği annesine aldığı bir sarı hırkayı da kaybedince çöp karıştırarak günlerini geçirir. Zamanla da görünmez olur. Nasıl mı? Çünkü o artık bir kağıt toplayıcı ve hepimiz gibi bir çok insan onu görmüyor, duymuyor. Salih aradığı hırkayı bulur mu bilmem ama bir gün dayak yiyen bir amcaya denk gelir ve onu kurtarır evine götürür. Yaralarını iyileştirir ama sorduğu sorulara hiç cevap alamaz. Sonra bir gün beklediği o cevap gelir ve “Ben... Ben Fadime’me simit alacaktım.”der yaşlı amca. Bu cümle ile Salih bu yeni arkadaşı ile bir yolculuğa çıkarıyor. Nereye gittikleri Salih bilmese de yaşlı amca nereye kime gideceğini çok iyi biliyordu ve tekrar hatırladıklarıni unutmamak için acele ediyordu. Kitap baktığımız ama görmediğimiz insanların hikayesini anlatıyor. Çok etkileyici ve sürükleyici bir hikaye. @nesilyayinlari çıkan bu kıymetli eseri mutlaka okuyun, okutun
#seckinbirokurkitaplığı
·
203 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.