Yazar:
Fatih Duman
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
104
Basım Tarihi:
30 Aralık 2024
Yayınevi:
Nesil Yayınları
ISBN:
9786051837666
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Fatih Duman'ın öykü kitaplarından serinin üçüncüsü olan "Hiç Kimse" kitabınının yorumuyla geldim. Üç kitapta da farklı kişilerin hayatlarına yer verilmiş ama bu kişilerin hayatları birbirleriyle bağlantılı olarak anlatılmış. Onun için kitapların hepsi birbirinin devamı şeklinde.
Bu kitapta Salih'in hüzünlü hayatına konuk oluyoruz. Babasının onları bırakıp gitmesinden sonra bütün yük onun üzerine kalıyor ve annesi ile zor zamanlar yaşıyor. Yıllar sonra tam feraha kavuşacakları sırada başlarına gelen büyük bir musibet hayatını alt üst ediyor. Ve asıl hikaye bundan sonra başlıyor.
İnsan sevdiklerinin ve elinde olanların kıymetini ancak kaybettiği zaman anlıyormuş. İnsanların dış görünüşü, yaşadığı hayatı ne olursa olsun, onları yargılamak bize yakışan bir durum değil.
hiç kimseAlıntı
Canım kâri, insan bazen bu dünyanın içinde kaybolup gidiyor. Öyle bir kaptırıyor ki kendini ne etrafta olanları görüyor ne sesleri duyuyor ne de hissedebiliyor. Sadece bir rutinin ve alışmışlığın içinde hırpalanıp da duruyor. Yani yaşıyor ama yine de ölen bir şeyler var. İnsan bazen görünmemek istiyor, sessiz sedasız yaşayıp gitmek istiyor. Öyle birden, aniden kimsenin görmediği biri hâline gelmek istiyor. Ama pek mümkün değil bu. Ve biliyorum, görünmemek canını yakıyor insanın. Peki böyleleri yok mu? Her an etrafımızda olan ama bizim görmediğimiz insanlar? Hep yanı başımızda duran ama varlığını bile fark etmediklerimiz? Biz görmüyoruz belki ama onlar yine de var. Görünmez insanlardan bahsediyorum yani. Bu hikaye biraz da onların hikayesi; her an etrafımızda olan ama bizim görmediğimiz "hiç kimselerin" hikayesi.
10/10
2026 1. kitabı
Bazen kendini hiçbir yere ait değilmiş gibi, hiç hissedersin... Çünkü yanında hayat arkadaşım dediğin, sevdiğin insan eksiktir. Ve sen, ne hatırlayabilirsin ne de ona bir adım daha yakınlaşabilirsin. Sadece sebepler gerekir. O sebepler için sana birilerinin yardımcı olması gerekir. Ve sen beklersin, beklersin ve beklersin.
Ateşli yatarsın sadece onun adını sayıklarsın.
Ve defalarca dersin ki ben 'Fadimem'e simit götürmem lazım.'
Bazen sadece görmek istediğin beklenmektir. Evde bir yemekle ve onu gördüğün an bütün mutluluk kapıları sana açılır.
'Hiç kimse' olduğun bir anda elini tutanlar mutlaka vardır.
Yazarın kitabını o kadar çok severek okudum ki, herkese tavsiye ederim. Sadece bu kitabı ile değil birçok kitabıyla kalplere dokunan, hayatınızda yer edinen bir yazar. Bence, kesinlikle hak vermelisiniz.
Meczup - 152 Gün - Hiç Kimse1000Kitap
"Meczup" ile başlayan yolculuk, şimdilik "Hiç Kimse" ile bir mola verdi. Mola verdi diyorum, çünkü her an yeni bir hikâye gelebilir. Binbir Gece Masalları gibi hikâye, hikâyeyi doğurdu her seferinde. Her kitabın sonu, yeni bir hikâyenin başlangıcı oldu. "Meczup"ta âşık Ecevit'in bekleyişine, "152 Gün"de Fadime teyzenin inancına, "Hiç Kimse"de görünmez insanların kimsesizliğine tanık olduk.
Fatih Duman "Hiç Kimse"de sokak sokak gezip çöp ayıklayan, işine yarayacak olanı toplayan yalnız bir adamın dünyasına eğiliyor. Hiçbir kimsesi olmayan bu kimsenin, bu dünyaya düşmesine sebep, annesinden kalan son hatıra "sarı hırka"yı bulmak. Bulabildi mi?
Okuyun ve kendiniz görün...
10/10
Beğendi
·2026 3. kitabı
Bismillahirrahmanirrahim
hikâye tadında yazılmış; kısa ama derin anlamlar barındıran bir eser. Bir oturuşta bitirilebilecek kadar akıcı olmasına rağmen, okurken insanın kendine pek çok ders çıkarabileceği bir kitap.
Bu kitap bize; insanın ne kadar acımasız olabildiğini, bazı derslerin ancak insanın başına gelince anlaşıldığını ve insana en büyük zararın yine insandan geldiğini hatırlatıyor. Hayat her şey yolundayken bir anda nasıl altüst olabilir, bunu da çarpıcı şekilde gösteriyor.
En önemlisi, elimizde olanların kıymetini çoğu zaman ancak kaybettikten sonra anladığımız gerçeğini yüzümüze vuruyor. Herkesin farklı bir hikâyesi olduğunu ve her insanın görünmeyen bir yük taşıdığını bir kez daha fark ediyoruz.
Aslında herkes, bir başkasının hikâyesinde “hiç kimse”, kendi hikâyesinde ise başroldür.
Ve belki de bu kitabın ardından insan kendine şu soruyu sormalı:
“Ben bugüne kadar kaç insanı görmezden geldim?”
Yakın zamanda şehrimizde düzenlenen kitap fuarına geldiğinde 152. Günü okuyup bitirmiştim. Ve "HİÇ KİMSEYİ " imzalarken 153. Gün ne oldu? demiştim .
Bakıp cevap vermemişti. Duymadığınız düşündüm. Oysa zaten imzaladığınız kitapla cevap vermişsiniz.. ve ayrıca BUNA DA ŞÜKÜR .. Derken ; ELHAMDÜLİLLAH ALÂ KÜLLİ HÂL ... demenin yeni bir anlamını yazmanız...
Okunası değil sadece ... yaşanası bir eser .. Fatih Duman 
Hiç Kimse
Fatih Duman Hiç KimseSahi en son ne zaman mutluluktan ağlamıştım?
Tek kelimeyle harikaydı. Hüzünle dolu olmasına rağmen sıcacıktı. Gözyaşlarıyla bitirmeme rağmen gülümsetti. Mutlu sonları sevdiğimi söylemiş miydim? Hemde çifte mutluluktu… Gözyaşları mı? Onlar tabi ki mutluluk gözyaşlarıydı, sahiden mutluluk gözyaşları…
Leyla ile Mecnunu duyduk, Ferhat ile Şirini, Kerem ile Aslıyı da… Peki ya kaçımız Ecevit’in destan niteliğindeki Aşkını duydu? Ya da hayat onlara neden bir Ecevit ve Ayşe olabilmeyi çok gördü? Aşkından mezcup olmak da sevdaya dahil mi ? Gibi bir çok soru ile ilk kitabın gönül tahtına yerleşen isim bende.
.
Devamında ise Ömer amca ve Fadime Teyze gelecek.
Ve oturup sayfaları bir simitin Ömer amcanın Fadimesine ulaşması için gözyaşı dökeceksiniz…
.
Belki de
Hiç kimse sandığınız kişilerden hayat dersi alacaksınız…
Yine ne güzeldi…
152 gün sonrasında biraz kendime gelemeyip sürekli devamında ne oldu acaba diye kendi kendime senaryolar üretmiştim. O da açıklığa kavuşmuş oldu ve biz Salih ile tanıştık.
Salih gibilere artık sokakta selam verme isteği sizin de artmadı mı kitaptan sonra ? Daha farklı bakar oldum. Yine Fatih Duman ve güzel cümleleri ile gerçekten çok güzeldi.
O bize iyi ki varsın kâri diyor hep. Bende diyorum ki asıl sen iyi ki varsın Fatih abi ve umarım hep olursun. Biz de hep okuruz senin kitaplarını. Fatih Duman Hiç Kimse
Fatih Duman Hiç Kimse
Görmediğimiz ya da görmezlikten geldiğimiz ne kadar insan var bu dünyada. Ve bir o kadar da hikâye. Hayatı bir gecede kararan bir adam, bir anıya sarılmak için kendinden geceli ne kadar zaman oldu kim bilir? Öylece tanınmaz, görünmez hale nasıl geldi?
Hatırlar mısınız bilmem ama “herkes evine döner”. Bu hikayede de evine dönen birileri var. Keyifli okumalar.
Yazar Hakkında
Fatih DumanYazar · 26 kitap
1987 yılında Sivas'ın Şarkışla ilçesinde doğdu. Çatalca İmam Hatip Lisesini bitirdikten sonra 2006 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesine başladı. Bir dönem Ürdün Devlet Üniversitesi'nde de öğrencilik yapan Fatih Duman Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi dördüncü sınıfında öğrenimine devam etmektedir.
Buruciye Edebiyat, Dikili Ekin ve Ferda gibi dergilerde yazı ve şiirleri yayınlanan Fatih Duman pek çok kurumun düzenlediği şiir ve makale yarışmalarına katılmış ve ödüler almıştır. 2007 yılından beri de Ferda Edebiyat ve Kültür Dergisinin editörlüğünü yapmaktadır.
