Yazar:
Fatih Duman
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
1 Ekim 2024
Yayınevi:
Nesil Yayınları
ISBN:
9786051837567
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“Herkes bir gün evine döner.”·112 syf.·1000Kitap
10/10
2024 79. kitabı
Fatih Duman, okuyucunun yüreğine dokunmayı bilen, kelimeleriyle kalplere yol bulan yazarlardan biri. “152 Gün” de onun bu maharetini kanıtlayan, derin bir hüzünle dokunmuş bir eser. Kitabın enfes önsözü daha başından itibaren okuyucuyu içine çekiyor. Yazar, hikâyelerinde kendisini de kurgunun içine dâhil ettiğini samimi bir şekilde ifade etmiş. Bu his, Duman’ın önceki kitaplarında da belirgin olsa da, burada çok daha güçlü bir biçimde yankı buluyor. Okuyucu, bir bakıma yazarla beraber bu hikâyeye dahil oluyor.
***
Kitap, Ömer dede ve Fadime nine’nin içten, kırılgan hikâyesini anlatıyor. Yaşlı çiftin İstanbul’a yaptıkları bir yolculuk sırasında, Ömer dedenin sabah simit almak için dışarı çıkıp bir daha geri dönmemesiyle başlayan hüzün dolu bekleyiş, kitabın kalbinde yer alıyor. Fadime nine, tam 152 gün boyunca Ömer’in eve dönmesini bekliyor. Kitabın sonunda kapının çalmasıyla umut ve belirsizlik iç içe geçiyor. Ancak gelenin kim olduğu asla açıklanmıyor; bu bilinmezlik, okuyucuyu düşüncelere sevk eden bir son dokunuş oluyor.
***
Fatih Duman’ın dili o kadar içten ve sahici ki, kitabı okurken karakterlerden biri olduğunuzu hissediyorsunuz. Bu his, yazarın okuyucuyla kurduğu derin bağın ve anlatımındaki inceliğin bir sonucu. Eser, kalple yazılmış ve ancak kalple okunabilecek bir öykü. Ruhun derinliklerine işleyen bu hüzünlü hikâye, kalbinde empati taşıyan herkes için unutulmaz bir deneyim sunuyor.
***
Kitap, kaybolanların sadece mekânda değil, bazen zamanda ve duygularda da kaybolduğunu hissettiriyor. Bu kayboluş ve bekleyişin hüznü, aslında herkesin hayatında bir şekilde karşılaştığı evrensel bir duygu. “152 Gün”, her okuyanın kendi bekleyişlerini ve kayıplarını hatırlayacağı, kalıcı bir iz bırakan bir eser.
Fatih Duman, yine kalemiyle yüreklerimize dokunuyor ve bize
Puan vermedi·112 syf.·
Beğendi
·2024 31. kitabı
152 GÜN
Herkes birgün evine döner....
Sahi neresidir ev..?
Dahası bir evi ev yapan nedir..?
Ve her bacası tütene mi ev denir..?
Tek kapı, iki pencereli oda mı..?
Tek göz odada sobanın üzerinde pişen çay mı..?
Yoksa yüreğindeki tüm telaşların bittiği, dalgaların dindiği ve kendini bulduğunu hissettiğin o yâr'mı..?
Kitap biter bitmez yazmaya başlıyorum bu satırları gelişigüzel...
Gözlerimde de sonbaharın sisli bulutları...
Yüreğimden akıyor damlaları...
İçimde hissettim tüm olayı, okurken Fadime Teyze oldum...
Onunla tam 152 gün bekledim Ömer Bey'i...
Hatta yüz elli iki gün sonra kapı çaldığında ben de koydum elimi yüreğime...
Haklıydı ama Fadime Teyze, herkes birgün döner evine...
Duygusal duygularımı ve buğulanmış satırlarımı bir kenara bırakıp kitap hakkında birkaç düşüncemi eklemek istiyorum :
Yazar kurguyu o kadar içten yapmışki okurken sahiden Fadime de Ömer Bey'de siz oluyorsunuz...
Sıradanın biraz dışına çıkarak yazmış ama sevdanın dahası asıl sevdanın ne demek olduğunu yüreğinizin derinliklerine hissettirecek türden bir eser olmuş...
Eminim ki okuyan herkes bu hayatta arayışı içinde olduğu hayatı, sevdayı, saygıyı ve adayışı bulmuş olacak...
Yüreğimden yükselen sesi bastıramayacağım: "Eskiler ne güzelmiş, eksilmedikçe ve o sevgi eskimedikçe," diyorum...
Ne mutlu hayatı böyle yaşayan ve kendisini hayatı olana bu denli adayanlara...
Keyifli okumalar dilerim.. :)
Yüzünü güldüren birini bulduğun an
bırakma onu.
Bir incelemeyi hak etti daha önce belirtmiştim, 152 gün meczup kitabının devamı gün içinde çok rahat bitireceğiniz bir kitap tabi merakta bırakan bir kitap oldu. Sanırım bu kitabın devamı gelecek veya gelmiştir. Ömer dede ye ne oldu. Sevdiği istedi diye gittiği (İstanbul)da kayboldu. Kitap burda bitti onu hep bekleyen bekleyeceğine söz veren Fadime teyze yazar bütün benliğini kitaba katmış diyebilirim. Etkilendim duygulandım bitirmek için sabırsızlandım keşke sonu böyle bitmeseydi dedim. Bir gün herkes evine döner mi gerçekten....
Yazarın yaşadığımız dünyada mümkün olmayacak hikayesi. Belki de mümkündür. Böyle sevgiler, sevmek. İnsanı içine alan bir konu ve kitap olmuş ki insan daha da uzun olsa hikayede değil roman da devam etse diye düşünüyor. Biz okullara verdiğiniz eserler için teşekkürler....
Fatih Duman 
152 Gün
Fatih Duman 152 Gün
Kalemini sevdiğim yazarlardan Fatih Duman. Ene'si benim favori kitabımdir hatta. Kalemini okumayi özlediğimi fark ettim bu kitabında. Yine içten yazmış öyle içten ki beni anlatmis sanki bana.
Yalniz hikaye ettiği şey bana biraz ütopik gibi geldi , masalsı yani gerçek olamayacak kadar naif bir şey. O sevgi , vefa... İçim ısındı aynı zamanda hikayeyle birlikte bir yarım kaldik biz de devamını merakla okuyacagim ...
@1fatihduman ’ın 152 Gün isimli eseri, derin bir sevdanın ve vefanın hikâyesini anlatıyor ve biz okurun kalbine ince bir dokunuş bırakıyor. Kitabın her sayfasında, sevginin yalnızca bir duygu değil, bir sadakat ve dayanışma hali olduğunu hissediyorsunuz. Ömer Dede ve Fadime Teyze’nin hikâyesi, sıradan bir aşk anlatısının ötesine geçiyor ve insana ait en saf duyguları ortaya çıkarıyor. Sevmenin bir gönülden öteye geçtiği, yoldaş olmanın anlam kazandığı bu hikayede ,sevginin yaşama dokunduğu her anı değerli kılıyor.
Yazarın samimi ve masalsı dili, biz okuru hikâyenin içine çekiyor, bu nedenle bu yer yer hüzünlendiren yer yer de umutlandıran satırlarında adeta bir duygu yolculuğu yaşatıyor biz okuyuculara. Özellikle “ev” kavramı, bir mekândan çok bir ruh hali olarak sunuyor bizlere. Beton duvarların ötesinde, insanın sevildiği ve anlam bulduğu her yerin ev olabileceğini hatırlatıyor.
Kitap boyunca Ömer Dede’nin özverisi ve Fadime Teyze’nin bekleyişi, biz okurları derin bir sorgulamaya itiyor:
Gerçekten sevdik mi, sevdikçe büyüdük mü?
Her sayfası durup düşündüren, geçmişin izlerini bugüne taşıyan bu eser, hayata dair güçlü bir bağ kurmak isteyen herkesin kütüphanesinde olmayı hak ediyor kesinlikle.
“Her ev bacası tüten bir mekan değildir; kimi zaman bir gönül, bir omuz, bir yâr olur.” 152 Gün, sevdanın bu anlamına bir kez daha vurgu yaparak, okurun yüreğinde silinmez bir iz bırakıyor diyebilirim.
Benim severek okuduğum harika bir kitaptı.
Yazarımızın kalemi daim olsun.
“İnsan yetmiş yaşını geçince dünyaya kuş gibi bakıyor. Sanki havadan seyrediyor her şeyi. En uzak olanlar en yakın görünüyor. Gidilmez yerler burnunun dibinde. Ölüm her an aklında. Tanıdığı insanlar ve onu tanıyanlar gittikçe azalıyor. Gördüğü genç insanları babalarına,dedelerine benzerliklerinden
Gerçek sevginin kitabı·112 syf.·1000Kitap
10/10
2024 83. kitabı
Sevdiğiniz kişi istedi diye İstanbul'a gitmek. Hemde yol yordam bilmeden yaşlı bir haliniz ile... Bir simit uğrunaydı bütün her şey... Evlilikte mühim olan saygıydı.
Kitabı çok severek okudum Fadime Nine ve Ömer Amca sevgiyi o ladar güzel göstermiş ki, günümüzde ne yazık ki bumu eksikliği yaşanıyor.
"Sevdası için 'giderim' diyen adamlar sevdiklerini hiç bırakıp da gitmezler."
"Her şeyi unutsam dert değil de ben seni unuturum diye korkuyorum."
...
Ömer ve Fadimesini içsel duygularla okuyup anladığım; anlamaya çalıştığım bi kitap oldu. Soluksuz okumak istedim hikâyenin sonunun nereye varacağını bilmeden. İçim burkuldu...
Kitabın isminin neden 152 gün olduğunu sonlara doğru anlayabildim. Ahh Fadime Teyze, ah Ömer Amca...
Herkes bir gün evine döner
152 Gün
Fatih Duman
152 Gün
Fatih Duman
Bir haber alıp darlandığım anda kendimi kitapçıya atıp ince ve yazarının fatih duman olması sebebiyle kendisini hayatıma alıverdim.
1 saatte bitiverdi kitap okurken gülümsetti.
kafeye geçip kitabı açmamla beraber ilk sayfada ferahlattı.
Kitaplar bile insanların hayatına rastgele çıkmazken; insanlar, sorunlar yaşadığımız zorluklar nasıl öylesine çıkabilir?
Başrolüz. Bazılarının hayatlarında figüran olabiliriz. Ama kendi hayatımızı, bize verilen bu ömürde başrol gibi yaşamakla mükellefiz.
Nasıl yaşamak?
Korkmadan kaçmadan yorgunluk bilmeden düşe kalka ilerleyerek.
Zor mu of hemde nasıl..
Ama sonunda O'nun rızası varsa her şeye değer.
Şimdi bu anlattıklarımla kitap ne mana diye sorarsanız eğer bende bilmiyorum.
Tek bildiğim burası dünya ve zorlukların güzelleşmemiz için bir araç olduğu.
Bu öykü kitabıda zorluklara rağmen sevgiyle güzelleşen ömer amca ve fadime teyzenin hikayesi.
Güzellerden olma duasıyla.
İyi okumalar.
152 gün
“Meczup” kitabının devamı gibiydi. Orada Ahmetle yolu kesişen Ömer Amca ile Fadime Teyzenin hikayesini anlatıyordu. Böyle bir sevgi, böyle güzel bir anlatım… Kitaptaki olaylar beni hayran bıraktı… Gözlerim dolarak ve bazende hayran olarak okudum. Kısa ama sımsıcaktı… Sonu… Keşke sonu öyle bitmeseydi. İçimde bir şeyler yarım kaldı. Tekrar bir devam kitabının çıkmasını ve bu güzel kitabın devamını okumak çok isterim ama olacak mı olur mu bilemiyorum…
Yazar Hakkında
Fatih DumanYazar · 26 kitap
1987 yılında Sivas'ın Şarkışla ilçesinde doğdu. Çatalca İmam Hatip Lisesini bitirdikten sonra 2006 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesine başladı. Bir dönem Ürdün Devlet Üniversitesi'nde de öğrencilik yapan Fatih Duman Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi dördüncü sınıfında öğrenimine devam etmektedir.
Buruciye Edebiyat, Dikili Ekin ve Ferda gibi dergilerde yazı ve şiirleri yayınlanan Fatih Duman pek çok kurumun düzenlediği şiir ve makale yarışmalarına katılmış ve ödüler almıştır. 2007 yılından beri de Ferda Edebiyat ve Kültür Dergisinin editörlüğünü yapmaktadır.
