Yaz aylarında sıcaktan kafam götürmez diyerek okumaya çekindiğim bir epik fantastik olmasına rağmen beni hiç zorlamadı. Aksine ben bu evrenin temasına da olay örgüsüne de bayıldım.
Üç kitaplık bir evrene giriş kitabı için oldukça akıcı ve anlaşılır bir dünyası vardı. Baştan söylemeliyim toz pembe bir dünya bekliyorsanız okumaya kalkışmayın derim. Asla aklıma gelmeyecek vahşetler içeren bir hikayeydi. Tek kelimeyle ÇILGINCA! Askeriyedeki hiyerarşiyi, inancın temelleri ve gücün bireyin kendisine ait olduğu ve yalnızca kendisinin onu yöneterek geleceğini şekillendirmesi üzerine oldukça bir vurgu vardı. Bunun yanında hayatın acı gerçeklerini olduğu gibi yansıtması da bana kalırsa yazması cesaret isteyen bir şey. (Okuyanlar için: 21. bölümden bahsediyorum)
Çin'e ait bir mitoloji içerdiği için ve evreni de Çin'le bağdaştırılıp kurulduğu için ortamı az buçuk hayal edebiliyorsunuz. (Büyük saraylar, pagodalar, evlerin yapısı, şehir sokakları gibi) Mitoloji deseniz tamamı hayvanlarla ilgili. Sözde tanrıları anka kuşu, maymun, kaplan şeklinde bitmek bilmiyor. Hayvanlara bağladıkları anlamlar çok fazla olduğu için şehirlerinin adları bile hayvanlar. Kısacası zor bir kültür değil.
Bu kitabı benim gözümde çarpıcı kılan en önemli unsurlardan biri hiçbir karakterin tamamen iyi kalpli olmamasıydı. İnsanın gerçek doğasını yansıtıyordu. İkiyüzlülüğü, nefretin getirdiği davranış ve ruh hali biçimi, öfkenin insana yaptırdığı anlık seçimleri ve ihaneti çok saydam bir şekilde göstermiş olması benim de kitaptaki her bir karakterle daha kolay empati kurmamı ve kitaba daha çok bağlanmamı sağladı. Ayrıca belirtmek isterim ki karakterler kötücül değildi elbette. Her insanın yaşayabileceği durumları yaşıyorlardı. Karakterler öyle bir yazılmış ki başta sevmediğiniz kim varsa sonradan sevmeye başlıyorsunuz ya da tam tersi sevdiğiniz karakterlerden şüphelenmeye ya da onu sevmemeye başlıyorsunuz. (Özellikle Nezha) Okurken çoğu karakterle ilgili düşüncelerim değişti ve ilginç bir şekilde çok duygulandığım ağlama derecesine bile geldiğim yerler vardı. O yüzden yazarın kalemine sağlık harika bir iş çıkarmış.
Saçma bulduğum tek yer ana karakterimiz Rin'in, öldürdüğü insanların yüzlerini alarak onların vücuduna bürünen bir yaratıkla karşılaştığı bölümde Rin'in yaratığı Altan olarak görmesiydi. Altan ölmedi ki, hani yaratık öldürdüğü insanların yüzünü alıyordu? Kısacası mantık hatası olmuş. Daha farklı ilerleyebilirdi sanki Altan gözümüze fazla sokuldu gibi geldi (*❛‿❛) Altan kim derseniz ana erkek karakterimizdi bu arada.
Epik fantastik kategorisine bir dalış yapmak, enerjik bir ekip ve coşkulu bir karakter gelişimi okumak isteyenler için başlangıç serisi bile diyebilirim. Başta biraz 'karate kid' gibi Rin'in okul ve eğitim sürecini okuyoruz ama kitabın yarısından sonra havası tamamen değişiyor. Asla sıkıcı değil, konusu zor değil, kısa olmasına rağmen karakterlerle çok hızlı bağ kurulabiliyor da. Savaş deseniz asla bitmiyor, kitap sizi dövüşten savaşa koşturup duruyor.
Sonuç olarak ben bu kitabı çok çok sevdim ve kesinlikle herkese tavsiye ederim. Hız kesmeden devam kitabına başlamak istiyoruumm (✿ ♡‿♡)
SPOİLER!
.
.
.
.
.
Lütfen Altan ölmemiş olsun ya Chaghan da öldüğünü hissetmedi bence ölmemiştir nolurr( ≧Д≦) Bi de Nezha'ya içim gitti onun da öldüğünü sanmıyorum umarım o da yaşıyordur ಥ‿ಥ
·
236 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu kitabın bir ana erkek karaktere sahip olduğunu düşünmüyorum, ama eğer arıyorsak Nezha daha uygun bence.
Şevval Kavanagh
Gönderi Sahibi
O zaman henüz sadece ilk kitabı okuduğum için ve konunun Altan ve Rin üzerinden dönmesi yüzünden tabi ki ana erkek karakterin Altan olduğunu düşünmüştüm çünkü Nezha ilk kitapta neredeyse yoktu bile. Rin'den başka ana karakter yokmuş meğer bunu sonraki kitaplarda fark ettim 😅 Nezha diğer kitaplarda ne kadar fazla olursa olsun Altan kadar büyük bir etki etmedi bende ama her yönüyle güçlü bir yan karakterdi bu su götürmez.
