Bu kitap gerçekten çok ağır bir kitap. Eğer psikolojiniz el veriyorsa okumanızı tavsiye ederim ama okumazsaniz da psikolojinizi büyük oranda korumuş olursunuz.
Bu kitap hakkında spoilersiz konuşmam imkansız o yüzden eğer okumadiysaniz veya filmini izlemeyi bekliyorsanız lütfen geçin.
Kitap o kadar dolu ve derinlikli bir yazıma sahip ki her şeyi bir anda anlatamayacagim ve sıradan gitmeyi düşünüyorum.
Haymitch'in hikayesi bize hayal satmıyor hatta bunu ilk sayfalarda Louella'nin oyunlara geçmeden ölmesi ve ardından Capitol'ün kendi başarısızlığını örtmek icin Lou Lou'yu getirdiği zaman ilk kez anlıyoruz ve kitabin ilk kismi da tam olarak burada kesilmiş. Bu bilinçli yapılmış bir kesim.
Çünkü kitabin ne olduğunu başından anlatıyor. "Bu karakterlere bağlanma hepsi pamuk ipliğine bağlı." Mesajini veriyor ve bu bizi kahreden asıl kısım.
Haymitch'in kural sığmazlığını en belirgin şekilde ikinci kisimda görmeye başlıyoruz. Haymitch kitabin sonuna kadar isyan için bir şeyler yapmayı düşünüyor fakat herkesin aksine kaybedecek çok şeyi var.
Capitol'un acımasızlığını ana seriye kıyasla bu kitapta iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz. Snow yatacak yerin yok yemin ederim.
Arenadakilerin çocuk olduğunu kitap sürekli size hatırlatıyor ve hepsinin ölümü o kadar acımasız ölümler ki. Özellikle Ampert'in ölümü beni çok etkiledi. Ama diğerlerini de anmak istiyorum. Louella, Wyatt, Lou Lou, Ampert, Wellie ve Maysilee hepiniz daha fazlasını hak ettiniz.
"Elveda önce nefret ettiğim, sonra istemeyerek saygı duyduğum, sonra sevdiğim Maysilee Donner. Sevgili olarak değil, hatta dost olarak bile değil. Kız kardeşim, demiştim ona"
Ama beni asıl etkileyen Maysilee Donner oldu. Bu karakterin potansiyelini düşündükçe o kadar kahroluyorum ki anlatamam size. Maysilee ve Haymitch ikilisinin
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Yola kadar yarışalım mı?" dedim.
"Hah, sanki bana karşı şansın var da!" dedi. Melez Tepesi'nden aşağı koşmaya başladı. Hemen ardından ben de fırladım.
Ve hayatımda ilk kez geriye dönüp bakmadım."
"Bu sene çok seyahat edeceğim. Hem doğayı korumak hem de melezleri bulmak için. O yüzden seninle sık sık görüşemeyebiliriz."
"Olsun," dedim. "Sen yine de benim en iyi dostum olarak kalacaksın."
Kıvırcık sırıttı. "Annabeth hariç."
"Eee, şey tabii, o farklı" dedim.
"Evet," dedi. "Kesinlikle çok daha farklı."
Sayfa 383 - allahım sonunda oldular yarabbim şükürler olsun·Kitabı okudu
"Kampçılar bizi göle atana dek el ele tutuştuk.
Sonra son gülen ben oldum. Suyun altında bir hava baloncuğu oluşturdum. Arkadaşlarımız suyun yüzeyine çıkmamızı bekliyorlardı ama hey... Poseidon'un oğlu olunca suyun altında acele etmenize hiç gerek yoktur.
Gelmiş geçmiş en muhteşem sualtı öpüşmesiydi."