Kitap, adını denizlerin en derin noktası olan Mariana Çukuru’ndan alıyor; ama aslında insanın içindeki en karanlık yerlere yapılan bir yolculuğu anlatıyor. Paula, kardeşini kaybettikten sonra hayata küsmüş bir kadın. Helmut adlı yaşlı bir adamla tanışması, onun hem fiziksel hem de duygusal bir yolculuğa çıkmasına vesile oluyor.
Yazar acıyı öyle bir anlatmış ki, belli ki bunu yaşamayan biri böyle yazamaz. Bazı cümleler var, sadece kaybın ne demek olduğunu bilenin kurabileceği türden. Abartı yok, gözyaşına boğma çabası yok; ama satır aralarında o sızı hep hissediliyor. Okurken, “evet, bu his tam olarak böyle” dedirten bir gerçeklik var.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.