Bayağı kafa karıştıran bir kitap. Saramago, İsa’yı kusursuz peygamber değil, “bizden biri” gibi yazmış; korkuyor, hata yapıyor, kendiyle kavga ediyor. Tanrı da burada bildiğimiz “sonsuz iyilik” değil, resmen tahtında oturan strateji manyağı gibi. Okurken dedim ki “bu adam İncil’i almış, ters çevirip masaya vurmuş.” Kutsal hikâyenin arka planı gibi; hem rahatsız ediyor hem de “acaba?” dedirtiyor. Bazı sayfalarda beynim şişti yalan yok.
·
221 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.