Eser, kısa kısa öykülerden oluşmakta ve ağırlıklı olarak bir “karakol” eleştirisi barındırmaktadır. Yaşanmışlıkların, espri yoluyla yazıya aktarıldığı çok açıktır. Muzaffer İzgü’nün de bir bekçi çocuğu olduğu düşünüldüğünde, bu konudaki rahatsızlığının oldukça yoğun olduğu anlaşılmaktadır. Kitabı okuduktan sonra, polisin bazı kişilerce günümüzde hala sevilmemesini ve onlara karşı ön yargılı davranılmasını bir nebze daha anlamlandırdım.
Eseri dönemine göre değerlendirip çıkarım yapmak gerektiğinin farkındayım; ancak haddime düşmeyerek de olsa, kitaba başlarken daha fazlasını beklediğimi belirtmek isterim. Açıkçası bitirmekte zorlandım. Her ne kadar eser mizah unsurları barındırsa da, Muzaffer İzgü’nün daha önce okuduğum eserlerini bu yönden çok daha başarılı bulduğumu söylemeliyim.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.