Kitaba ve yazara dair düşüncelerim
Yaşama Tutunmak İçin Nedenler 
Matt Haig
Matt Haig’in kalemiyle ilk defa “Gece Yarısı Kütüphanesi” kitabı vesilesiyle tanışma fırsatı buldum ve kitabına hayran kalmıştım. Sonrasında diğer kitaplarını da okumaya başladım. “Yaşama Tutunmak İçin Nedenler” kitabı ise aynı yazardan okuduğum 3. kitap. Yazar ile en yakın hissettiğim kitap da bu kitap oldu. Çünkü yazar bu kitapta gerçekten kendinden bahsediyor. Araya kendi hayat akışındaki olayları, öğütleri ve kitapta en belirgin konu olan depresyonunu anlatıyor. Bu konuları ve yazarın depresyon sürecini okurken içimden çoğunlukla: “ Bu süreçlerin bazılarını ben de yaşadım, ben de böyle düşünmüştüm, ben de böyle hissetmiştim…” gibi cümleler geçti hep. Evet farklı insanlardık. Farklı cinsiyet, aile, din, dil, ırk, kültür, karakter süreçlerinden geçmiştik ama olaylar farklı olsa da özümüzde hissettiğim şeyler çok benzerdi. Bu da bana milyarlarca farklı insan da olsa bazen küçücük bir noktada bütün insanlığın bir araya gelebileceğini gösterdi tekrar. Özellikle 162-165 sayfa aralığında yazarın yazdıkları o kadar aynı hisleri herkesin farklı şekillerde yaşayabileceği hissini verdi ki bana. Bol bol yıldızladım o sayfa aralığını.
Özetle yazarla tanışmış gibi hissettiğim ve depresyonu farklı bir gözden daha görebildiğim, bazı öğütlerinin altını çizdiğim, güzel bir kitaptı benim için.1000Kitap
Yaşama Tutunmak İçin Nedenler Matt Haig
Matt Haig’in kalemiyle ilk defa “Gece Yarısı Kütüphanesi” kitabı vesilesiyle tanışma fırsatı buldum ve kitabına hayran kalmıştım. Sonrasında diğer kitaplarını da okumaya başladım. “Yaşama Tutunmak İçin Nedenler” kitabı ise aynı yazardan okuduğum 3. kitap. Yazar ile en yakın hissettiğim kitap da bu kitap oldu. Çünkü yazar bu kitapta gerçekten kendinden bahsediyor. Araya kendi hayat akışındaki olayları, öğütleri ve kitapta en belirgin konu olan depresyonunu anlatıyor. Bu konuları ve yazarın depresyon sürecini okurken içimden çoğunlukla: “ Bu süreçlerin bazılarını ben de yaşadım, ben de böyle düşünmüştüm, ben de böyle hissetmiştim…” gibi cümleler geçti hep. Evet farklı insanlardık. Farklı cinsiyet, aile, din, dil, ırk, kültür, karakter süreçlerinden geçmiştik ama olaylar farklı olsa da özümüzde hissettiğim şeyler çok benzerdi. Bu da bana milyarlarca farklı insan da olsa bazen küçücük bir noktada bütün insanlığın bir araya gelebileceğini gösterdi tekrar. Özellikle 162-165 sayfa aralığında yazarın yazdıkları o kadar aynı hisleri herkesin farklı şekillerde yaşayabileceği hissini verdi ki bana. Bol bol yıldızladım o sayfa aralığını.
Özetle yazarla tanışmış gibi hissettiğim ve depresyonu farklı bir gözden daha görebildiğim, bazı öğütlerinin altını çizdiğim, güzel bir kitaptı benim için.·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.