Elif

Ölüm, belki de tek çözüm
Duygu ve Düşünce
Reklam
Gülememek
Gülmek öyle bir nimetmiş ki, Gülerken gözlerinin kısılması, göz bebeklerinin ışıldaması, kulağa gelen kahkaha sesin. İnsan gülüşü gözlerine ulaşmayınca, sırf rol gereği gülmeye çalışınca ama içten içe hiçbir şey hissetmeyince anlıyor değerini İnsan gözlerindeki ışığı, yüzündeki gülümsemeyi, dilindeki sohbeti, içindeki hevesi kaybetmemeli Gerçekten Çünkü diğer türlü sanki gözlerin kör oluyor hayata karşı. Gökyüzünün mavisini, çiçeğin rengini, seslerin ezgisini bile hissedemiyor insan. Sanki dünya renklerini kaybedip, eski televizyonların siyah beyaz ekranına dönüşüyor. Hareketlilik, sesler var fakat renkler yok.. veya da senin gözlerine ulaşamıyor
Duygu ve Düşünce
nasıl çıkılır bu çukurdan?
Kendini suçlamak, her şey daha iyi olabilirdi ihtimali, geçmişin pişmanlığı ve vicdan azabı bugünü tıkayabiliyor bazen, nasıl çıkılır bu çukurdan?
Duygu ve Düşünce
Doğa ruhun ilacı kesinlikle..
Duygu ve Düşünce
Teslimiyet..
Kaderin kalemini yazarların en güzeli olan Allah'a bırakmak... Son zamanlarda yapmaya çalıştığım yegane şey Çünkü zaman insanı durmaksızın değiştiriyor. Görünüşün, düşüncelerin, hislerin, çevren, bilgin... Gerçekten de değişmeyen tek şey değişimin kendisiyken, insan değişken zamanda değişen insan olarak çıkmaz bir döngüye girebiliyor. Ama her şeyin senden, sana dair, senin yüzünden olmadığını; evrende bir zerre olduğunu, daha büyük bir planın içersinde küçük ama eşsiz parça olduğunu idrak edebilirse insan, belki de yaşadığı hayatın içinde kafasının içindeki tek kişilik kafesten biraz da olsa özgürleşebiliyor sanki Deneye yanıla, düşe kalka, güle ağlaya Geçmeye çalışıyoruz bu yollardan Evet, belki kimse gül bahçesi vaad etmiyor Ama güle mi yoksa dikene mi odaklanacağını seçmek asıl mesele belki de
Duygu ve Düşünce