// SPOILER ICERIR //
" insanlar iki bölüme ayrılırlar : aşağılar ( bunların biricik görevleri kendileri gibi olanların çoğalmalarını sağlamak) ve kendi çevrelerine yeni bir söz söyleme yetenek ve dehasında olanlar (...) birinci bölümdekiler hep bugünün ikinci bölümdekilerse hep yarının efendileridir."
Raskolnikov, Tanrı kompleksiyle kendini Napolyon veya Muhammed gibi ikinci grupta sanarak cinayet işler. Ancak roman boyunca yaşadığı içsel çatışmalar, onu korktuğu gerçeğe, yani aslında birinci gruba ait olduğuna götürür. İşlediği cinayet, onu bir devrimci değil, yalnızca bir katil yapmıştır. Romanın sonlarına doğru, kadın karakterin yaşadığı zorluklara rağmen iyi kalabilmesine duyduğu saygı ve ona karşı beslediği aşkla, tövbe etmeye karar verir. Böylece “üstün” değil “sıradan” olmanın düşündüğü gibi bir eksiklik, günah olmadığını fark eder.
Suç ve Ceza, Raskolnikov’un bu yanılgısının ve çözülüşünün anlatıldığı, beni -okuyucuyu- karakterin zihnine çeken, zaman zaman onunla aynı ortamda bulunuyormuş gibi hissettirecek kadar, karakterin düşüncelerini, korkularını ve kaygılarını derinlemesine hissettiren, türünün en güçlü örneği olan psikolojik bir romandır.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.