Kitap, Buendia ailesinin Macondo adlı kasabada yüzyıllık yaşantısını kuşaklar boyunca anlatıyor. Kitabın ilk sayfasına soy ağacı koyan yazar her kuşakta Jose Arcadio ve Aureliano isimleri verilmesinden dolayı karışıklığı önlemeye çalışmış çünkü karakterlerin isim benzerliğinden dolayı okurken sürekli soy ağacına bakmak zorunda kaldım.Bunun yanı sıra sürekli aynı isimler alan karakterlerin zaafları ve kaderleri de benzerlik gösteriyor. Zamanın geçmişle gelecek arasında döngüsel hareket etmesi gibi. Macondo kasabası, dış dünyadan izole olmasına rağmen iç savaşlarla uğraşmış ve son zamanlarında modernleşmeyle tanışmış. Ayrıca yazar kitabında büyülü gerçekçiliği o kadar güzel işlemiş ki;kurşunların yer değiştirmesi, hayaletlerle yapılan sohbetler, göğe yükselen karakterler… Kitabın sonralarına doğru unutkanlık baş gösteren kasabada geçmişlerindeki savaşları, felaketleri, öldürülüp trene doldurulan insanları unutup hiç yaşanmamış gibi davranmaya başlamaları içler acısı. Ve en sonunda bilge Melquiades’in yazılarını çözmeye başlayan son kuşak Aureliano, kendi sonunu öğrenmek için sayfaları çevirince Macondo’nun yok olacağını, yazılanların bir daha yinelenmeyeceğini öğrenir ve şu cümleyle kitap biter: “Çünkü yüzyıllık yalnızlığa mahkum edilen soyların, yeryüzünde ikinci bir deney fırsatları olamazdı.”
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.