Selam kızlar! Sıfır Noktası 2 kitap yorumuyla geldim
Yorumum: Öncelikle ben birinci kitapta evrene pek adapte olamamıştım. Yazarın kalemine baya yabancılık çekmiştim bu sebeple kitaba karşı bir önyargım vardı fakat ikinci kitabı bu önyargımı öyle bir kırdı ki favori kitaplarım arasına yerleşti diyebilirim
Birinci kitapta Boris karakterine ısınamamıştım, Aksa’nın babasının hareketleri gıcığıma gitmişti. İkinci kitapta ise bunların tam tersi oldu! Boris’e abayı yaktım Aksa’nın babası ise pek görünmese de göründüğü yerlerde kalbime dokundu Çok çok iyi bir baba ve bunu her hareketinde hissediyorsunuzz.
Yazar karakterler arası duyguları çok güzel işlediği için Aksa’nın üzüntüsünün Boris’e olan etkisini ve bunun Boris üzerinde yarattığı çaresizliği iliklerime kadar hissettim Boris özellikle kitabın sonlarına doğru o kadaar tatlı bir insana dönüştü ki sırıtmamı bir türlü engelleyemediiim
Aksa’ya gelirseek. Çok mücadeleci ve gözü kara bir kadın ve ben bununla çok gurur duydum. Kimseye boyun eğmeyen tavırları ve sinirli gözükmeye çalışırken tatlı olan yönünü aşırı sevdiiimm Okurken sürekli “ama bu kız çok tatlıı” diye söylenip durdumm. Açıkçası Boris bu kitapta da Aksa’ya kendini kaptırmasaydı beyninde bir sorun var diye düşünürdüm çünkü Aksa’nın o tatlı halleri beni bile etkisi altına aldı Özellikle nyet yerine durmadan neyt demesi… tatlılığından bayılacağım tek karakter olabilir yaa
Bir diğer değinmek istediğim karakter Poe… O kadar üzüldüm ki Karakter kartında görünce pek anlamlandıramamıştım ama okuyunca kalbimi bin parçaya böldü o sahne. Boris’in sessiz yası, Aksa’nın kendini suçlayışı… @izgocean psikolog masraflarımı öde
Kitap boyu hem güldüm hem ağladım. Birçok duyguyu sizlere yaşatan, uzun soluklu, insanı sıkmayan bir evren bana göre. Herkese önerimdiiirr
Trope:
•Örgüt
•Zıt kutuplar
•Aksiyon
•Gizem
•Romantizm
️9/10