Kitap beni "reading slump"tan kurtarıp üstüne beni hakiki bir şekilde etkiledi, diyebilirim ve aslında bu, bütün düşüncelerimi en yalın şekilde sunacak ifade olur lâkin ben pek yalınlık seven bir insan olmamakla birlikte bu ifademi biraz daha anlaşılır kılmak istiyorum.
Öncelikle kitaba başlamadan önce hikâyenin sizler için zaten tanıdık olduğu düşüncesine kapılabilirsiniz ki bu gayet normal bir durum ancak kesinlikle yanlış bir düşünce. Ne Peter ne Wendy ne de diğer Kayıp Çocuklar asla bildiğim gibi değildi ve böyle bir şeyle karşılaşmak beni dumura uğrattı diyebilirim. Kitabı okurken üzerine bir sürü yazılar yazacağım kadar yoğun tepkiler verdim (normalde bu kadar çok kitaba ifadelerimi ve düşüncelerimi yazan biri değilimdir). Fakat hepsi beni oldukları sandığım kişiliklerinden farklı bir şekilde olduklarını gösterdiler kitapta.
Ayrıca yer yer J. M. Barrie'nin üslubuna, kalemine hayran olmadan edemedim. Yeri geldi öylesine güzel benzetmelerle durumu açıklayıp anlattı ki bu benzetmelerin nasıl aklına geldiği hususunda ağzım açık kaldı. Müthiş bir üsluba sahip ki bence kesinlikle sırf yazımı için dahi okunabilecek bir kitap.
Başlangıçta Peter hakkında "Herkesin düşündüğünün aksine o kötü karakter" düşüncesinde karar kılmış ve yazarın bize Peter'ı kötü karakter yaparak bir çocuk kitabı olarak düşünülen bu kitap ile bir mesaj vermeye çalıştığını düşünmüştüm ancak oldukça yanılmışım. Peter gerçekten bir şeyi ifade ediyor fakat bu, spoiler olacağından burada söylemenin uygun kaçacağını sanmıyorum.
Kitabı okuduktan sonra başlangıçtan beri düşündüğüm tek bir şey vardı ki o da bu kitabı çocuk kitabı olarak sunmanın çok büyük bir hata olduğu ve kim bunu yaptıysa kesinlikle aptal olduğuydu. Lâkin kitap aslında yazarı tarafından çocuk okuyucuya sunulmuş (Yapılan tiyatroların yahut Disney'in yaptığı filmden sonra çocuklara yönelik olduğuna dair bir pazarlama olduğundan dolayı çocuklara okutulduğunu düşünüyordum öncesinde).
Aslında Peter karakteri 1902'de "The Little White Bird" kitabıyla yetişkinlere yönelik derin içsel düşüncelerin olduğu bu kitapta karşımıza çıkmış ancak yazar 1904 yılında bu karakteri ve hikâyeyi değiştirerek çocuklar için "Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up" adlı tiyatro oyunu hâline getirmiş ve Olmayan Ülke, (kitaptaki adıyla Hiçbiryer lâkin ben Olmayan Ülke demekten daha çok hoşlanıyorum) Wendy, Kayıp Çocuklar gibi unsurlar bu aşamada dahil olmuş. Ardından da bu tiyatro 2011'de Peter and Wendy adıyla kitaplaştırılmış. Kısaca çocuklara uygun olmadığını düşündüğüm ki içinde tetikleyici unsurlar barındıran bir kitabı yazar kendisi çocuklara sunmuş ve sunmak için önceden asıl romanı uyarlamış.
Hızlı bir kapanış yapacağım çünkü çok fazla yazdığımı ve insanların okumayacağını düşünmeye başladım. Harika bir kitap ve kesinlikle okunması gerektiğini, çok iyi bir yazım dili ve buna oldukça katkıda bulunan muazzam benzetmeleri olduğunu düşünüyorum. Çok güzel bir konuya ve insanın içine işleyen bir anafikire sahip (spoiler vermek istemediğim için anafikirden bahsetmek istemiyorum) ve beni gecenin bir köründe ağlatmayı başaran bir eser kendisi.
Gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz.