En beğendiğim Sait Faik kitabı Son Kuşlar oldu. Yazarı okumaya yeni başlayacak okurlara öneririm. Çok iyi bir başlangıç olur. Dil akıcı, çoğu öykü sürükleyici. Sait Faik 1954’te ölmeden önce 1952’de çoğunluğu Varlık dergisinde yayınlanan 19 öyküden oluşuyor. İnsanın insanı, indanın doğayı sömürüsünü konu alıyor. Kitaba ismini veren Son Kuşlar, yangınlarla boğuştuğumuz şu günlerde beni diğer öykülerden daha çok üzdü, etkiledi. Gözlemlediği haksızlıklara karşı hırslanan yazar konuşmak yerine bunları yazı ile ifade ediyor. Yazmayı yazmayı hırs olarak görsede karşılaştığı adaletsizlikleri yazmadan duramıyor. Kırmızı Kedi yayınları yeni (2025) çıkarmış. Çok fazla dipnot yok. Burgaz adasında yaşayan yazarın öykülerine rumca kelimeler, balıkçılık terimleri eşlik ediyor. Arkadaşlarının çoğu rum. Arka kapaktaki alıntı sayfa 70’de yer alan “Haritada Bir Nokta” öyküsüne ait. Yine bir haksızlık, yine bir insanın insana ettiği kurtluğun, kötülüğün hikayesi. Radyoaktiviteli, Röportajlı Hikaye”’yi de çok beğenerek okudum. 70 küsur yıl geçse de zaman bu ülkede sadece takvim yapraklarından geçiyor. Haksızlık, adaletsizlik her dönem duyarlı insanları yaralıyor. Bitirdiğinizde boğazınızda bir yumru size eşlik ediyor. Okuyacak kitabınız bol olsun…
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.