Dostoyevski'nin “İnsancıklar” romanı, yoksulluğu yalnızca ekonomik bir sorun değil, aynı zamanda insanın toplumsal görünmezliğine dönük bir felsefi portre olarak sunar. Modern kültürde ise “insancıklar” kavramı, manevi değerlerin erozyona uğradığı birey tipini temsil eden eleştirel bir metafora dönüşmüştür.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.