Bu kitabı başka bir kalın kitapla beraber canım sıkılınca açar okurum diye almıştım. İlk başladığımda bu kadar iyi olacağını asla tahmin etmiyordum Sabahattin Ali'nin kalemini en son üç yıl önce Kürk Mantolu Madonna ile tanımıştım ve öykülerini yazdığı bir kitaptan da çok beklentim yoktu okurken keyif versin yeter diye düşünüyordum.
Tabi ki bu kitapta Sabahattin Ali'nin toplumdaki bazı sıkıntıları eleştirel bir şekilde yazıya döktüğünü bende görebiliyorum ama ben kitapları önce bana hissettirdiği şeylere sonra kalitesine göre değerlendirmeyi tercih ediyorum. Bu yüzden ben bu kitabın beni ne kadar eğlendirdiği üzerine konuşacağım.
İlk kısımdaki hikayelerin hepsini çok beğendim özellikle 'Kurtarılamayan Şaheser' öyküsü bence akıl almaz bir yazım bir öyküden alabileceğim maksimum verimi aldım.
Fakat bu kitaba yine de yedi puan verdim çünkü ikinci kısımdaki hikayeler benim için ilk kısımdakilerden daha aşağı kaldı. Bana daha az hitap etti maalesef.
Üçüncü kısmı ise biraz kafamın yoğun olduğu bir dönemde okuyordum ve bazı hikayeleri okurken beynimi oraya vermek yerine sadece gözlerimle yazıları takip ediyordum. Yine de üçüncü kısımdaki hikayeler de ilkinden daha aşağı kaldı benim için.
Sabahattin Ali'nin kalemini çok seviyorum bazı öyküleri beni çok eğlendirmese bile yazımı hep çok iyiydi. Çoğu öykü için ayrıca bir fikir belirmeye gerek yok diye düşünüyorum.
Sekiz puanlık bir kitap değildi altı versem mi diye düşündüm fakat altı da biraz az gibime gelmişti. Yedi puan benim için ortalama bir kitaptı anlamına geliyor.
Yani okurken keyif veriyordu ama ileride birkaç hikaye dışında aklımda kalabilecek pek bir şeyi yoktu.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.