Spoiler içerir..1000Kitap
Aşkı ile tanışıp yazma aşkını keşfetmenin ve aynı zamanda hayatın zorluklarını göğüsleyen bir denizcinin hikayesini, birlikte inceleyelim mi? Ah Martin kitabın başlarında aşkıyla kendine bağlayıp, ortalarında yazma tutkusuna, (açıkçası artık benim de sinir olduğum. Çünkü şöyle bence bir iş bulup yazmayı ve okumayı beraberinde devam ettirebilicek potansiyele sahip bir kahramandı.) kitabın son kısımlarında ise gerçekten istikrarının ona getirdiği başarı, bilgelik ve gücü sonuna kadar yaşadığım bir kitap oldu. Açık ve akıcı, aşkı, yokluğu, zorlukları ve daha birçok duyguyu sonuna kadar yaşadığımız bir romandı.. Şimdi beraber birde kitap ağzından Martin'i tanıyabiliriz bence. Bay Eden'in sevdiği kıza yaraşır bir konuma onun isteyebileceği bir duruma gelebilmek için kısacık zamanda kendini geliştirip, bilgiye olan açlığını ortaya çıkarmasının.. Denizci olarak geçirdiği geçmişinin zorluklarını bir kenara bırakıp, yaşadıklarını kağıtlara ve mürekkebe sarılarak aktarması ve o zamanlarda yazmanın zorluklarının hepsini tek tek tadacağınız.. Değer verdiklerinden gereken desteği güveni alamamasının, her şeyin statüye bağlı olarak daha doğrusu statünün getirdiği eğitime bağlı görülmesinin romanı diyebiliriz. Peki ya kahramanlar.. Ahhh Brissenden Martin'in bence çok geç karşısına çıkan biricik arkadaşı.. Senin hakkında nasıl bir şey yazabilirim ki buraya? Bence okur seni tam da kitabın içinde tanımalı.. Kitapların yaşadığı adamları bulmak mı? Tam olarak istediğimiz. "Hayat ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer olur." değil de neydi bu? Martin Eden için.. Ruth, Martin'in biricik masum sevdiği kitabın en başında oynamak istediğin bir insanın duygularıydı.. Tabi o duygular biraz fazla güçlüydü ki karşı çıkamadın ama ben sonunuzu böyle hayal etmemiştim.. En azından sevdiğin adamın nasıl bir düşünce yapısını olduğunu bilmen veya her şeyi tutup yırtmadan önce karşına alıp konuşman gerektiğini düşünüyorum. Ama bence zaten en başından beri olamayacağınızı sen çok iyi hissettiriyordun kitapta. Sadece ne biliyim Martin'in sevgisine çok inanmıştım ve senden pek hoşlanmadım. Martin değeri sonradan anlaşılan yıldız.. İncelememi kitapta ki bi düşüncenle sonlandırmak istiyorum; "Hayat, hastalıklı bir insanın yorgun gözlerini yakan güçlü bir ışık gibiydi. Uyanık geçirdiğin her an, etrafında ve üzerinde çiğ bir öfkeyle parlıyordu. Acıtıyordu. Dayanılmaz bir acı veriyordu.." ve ben bu düşünceye herkesin hayatında yer verdiğini düşünüyorum. Mükemmel bir sondu gerçekten. Martinle bir olmuşum. Birlikte boğulmuş olduk..
·
109 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
