Orhan Pamuk okumak, o evreni birebir yaşamak gibi hissettiriyor. Daha önce hiç tatmadığım bir okuma deneyimi sunuyor insana. Aslında çok basit görünen bir kurgu, günün her anında aklına düşüyor; sabah akşam düşündüğünü fark ediyorsun. O kadar derine işliyor yani…
Kırmızı Saçlı Kadın’da da Cem’in hayatı boyunca bağlı olduğu hikâyeleri birebir yaşaması beni sarstı. Belki tahmin edilebilirdi, bilmiyorum ama açıkçası ben çok etkilendim. Enver’in varlığını öğrendikten sonra, Cem’in yıllardır içinde beslediği “oğul özlemini” giderebileceğini düşündüm ve onun adına mutlu oldum. Ama öyle olmadı. Yaşanabilecek ihtimallerin, bir arada olma potansiyelinin boşa çıkması beni üzdü…
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.