Eğer zamanınız varsa bir çırpıda okuyup bitirilebilecek bir kitap ile karşınızdayım. Son zamanlarda okurken keyif aldığım ve hızlı bitirdiğim nadir kitaplardan. En son suç ve cezayı okuyunca böyle oluyor herhalde :)
Romanımız çok akıcı ve az karakterli. Zaten çoğu olay baş karakterimiz General olan beyimiz üzerinden dönüyor. General'imiz kırkbir yıl sonra eski dostundan bir mektup alıyor ve romanımıza giriş yapıyoruz. O mektup ve sonrasında yaşanan olaylar... Bizi uzun bir hesaplaşmaya, uzun bir sorguya çekiyor.
General'imiz sorduğu sorularla olsun, kurduğu cümlelerle olsun hem dostunu hem bizi mahvediyor diye düşünüyorum. Buradaki "mahvediş" duygusallıktan kastımdır.
Yaşları epey olan general ve dostu geçmiş dönemlerinde çok güzel ve özel dostluk zamanları geçirmiştir. Hatta general şöyle diyor;
"Dostluk, erkeklerle kadınları umutsuz bir arzuyla birbirlerinin kollarına sürükleyen arzudan daha güçlüdür ve hayal kırıklığından muaftır, çünkü karşı taraftan hiçbir şey beklemez. insan dostunu öldürebilir ama iki kişi arasında çocuklukta oluşan dostluğu belki ölüm bile yok edemez: Onun anısı, tıpkı sessiz bir kahramanlığın anısı gibi insanların bilincinde yaşamaya devam eder.
Bu alıntı beni çok etkilemişti açıkçası. Ki daha kitap içerisinde farklı alıntılarda not aldım fakat onları daha ayrı bir zamanda paylaşmayı düşünüyorum.
Yazarımızın daha başka kitapları da mevcutmuş fakat ben bu kitap ile tanıştım ve çok beğendim. Başka kitaplarını da zaman buldukça okuyacağım. Bu kitap bence 8/10 puanı hak ediyor.
Bu kitabı okumalıyı mıyım sorusuna, şöyle cevap verebilirim: Kısa, akıcı ve hoş bir zaman geçirmek istiyorsanız bu kitabı okumalısınız derim.
·
292 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.