Stefan Zweig’ın İş Bankası Kültür Yayınları’ndan çıkan bütün novellalarını okudum. Can Yayınları’nın yayımladığı 53 sayfalık “O muydu?” adlı uzun öyküsünü görünce merak ettim. Arka kapakta “Öyküye, Zweig’da benzerine pek rastlamadığımız türden, huzurlu İngiliz taşrasında polisiye bir kurgu eşlik eder” yazıyordu. Sadece beş karakterle, psikolojilerin bu kadar derin kaleme alındığı kitabı Zweig’dan başkası yazamazdı sanırım.
Kitabın baş karakteri “Şüphe.” Evet bildiğimiz şüphe. Anlatıcı, kocası emekli olunca İngiliz taşrasına yerleşen Betsy. Onun karakterini anlatan satırları okudukça gözünüzde canlanıyor. Sonra komşuları John Charleston Limpley ve eşiyle tanışıyoruz. Her olayı, her duyguyu abartılı yaşayan Limpley. Betsy’yi öfkelendiriyor bu: “Böyle insanın gözüne sokarcasına mutlu olmak ve duygularını arsızca sağa sola saçmak utanmazlık.” dedirtiyor.
Betsy’ye göre Limpley’nin karısı, “kocasının bu ölçüsüz yaşam enerjisinden adeta felç olmuş ve bitkin düşmüş” biridir. Ve onu canlandırmak için arkadaşının yedi haftalık buldoklarından birini almalarını önerir. Ama köpeği sahiplenen koca Limpley olur ve aşırı sevgisiyle hayvanın da dengesini bozar. Ponto adını verdiği köpek, eve yıllar sonra bir mucize gibi gelecek bebeği rakibi olarak görmeye başlar.
Zweig bütün karakterlerin, hatta Ponto’nun ruh hallerini bile çok güzel bir şekilde kaleme almış. Nefes kesecek kadar hem de!
Edebiyatın sağaltıcı etkisini hızla hissetmek için güzel bir kitap “O muydu?”
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.