Kesinlikle okuduğum en çarpıcı metinlerden biri olduğunu söyleyebilirim. Kitap bir insan kaçakçısının henüz dokuz yaşındaki oğlu olan Gâza'yı ve başından geçen olayları konu alıyor. Kitap boyunca Gâza'nın yaşı arttıkça yaşadığı olayların ve yaptığı seçimlerin dehşeti de artıyor. Her sayfada biraz daha canavarlaşıp içindeki insanlık duygusunu yitirmesine bizzat kendi gözünden şahit oluyoruz. Kitap Hakan Günday'ın kendine özgü metaforlarıyla politikayı, ahlağı, toplumu ve hatta dini sık sık eleştiriyor. Yer yer yanlışlıkla öldürdüğü ve belki de kendisiyle doğru dürüst bir iletişim kurmayı başaran tek kaçak olan Cuma'nın Gâza'nın işitsel halisülasyonları vesilesiyle Gâzayla konuşmasına şahit oluyoruz. Bir nevi Gâza'nın vicdanını temsil eden bu ses bize yapılan seçimleri sorgulamamızda yardım ediyor. Mutlaka değinmem gereken bir diğer konu da kitabın sizi hiçbir yerde sıkmıyor oluşu. Nefes almadan okuduğum ve her sayfayı büyük bir merakla çevirdiğim sayılı kitaplardan.
·
65 Gösterim
1 Yorum
Güzel bir yorumda bulunmuşsunuz beyefendi. Bu asil fikirlerinizi biz insanlardan hiç esirgemeyiniz. Ellerinize sağlık
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.