Kendimi kendimi hissetmekten alıkoyamadım
Bu his de neyin nesi?
İnsanlar, ne kadar fazlalar. Rutin bildikleri anlamsız hayatları tekrarlayıp duruyorlar. Var olmakta olduklarına inanıyorlar belki de.
Peki ya varlar mı? Ya yoksalar!
Tüylerim ürperiyor bir kez daha. Düşüncelerimi izliyor, patlamak üzere olan kafamı taşıyan omuzlarımdaki ağırlığı, her bir -var olan- nesneyle teması sonrası ısı yayan elimi hissediyor, gözlerimin seçtiği tüm cisimleri inceliyor ve beni ben yapan organların benden bir parça olduklarını hatırlıyorum. Kendi varlığımı hissediyorum bir kez daha.
Benden kaçamıyordum. Ben beni çevrelemişti. Varoluşun iliklerime dolduğunu, bütün damarlarıma yayıldığını, beynime sokuştuğunu ve hareketlerime engel olduğunu görüyordum.
Sartre bulanıyor,ben de bulanıyorum. İçim sıkıntı doluyor. Sıkıntı kendimi hatırlatıyor.
O, Bulantının sıkıntılarıyla baş etmek için yazmıştı; kaçabildi mi acaba, yoksa daha da mı derine indi?
Nasıl inceleme bu yahu! Herif gelmiş bir şeyler geveliyor.Adamın aklıyla mı oynuyorsun ulan!
Antoine Roquentin, oldukça sıradan bir yaşama sahip -elbette macera denilen sudan litrelerce içmişti- günlerini özellikle kütüphanede, lokal bir kafede ve bazen de genelevde geçiren; Rodville denilen küçük burjuva kentin misafiridir -Misafir diyorum çünkü o hiçbir yete ait olamayacaktır-
Bir gün denizde sektirdiği taşın belki de ömrü boyunca peşini bırakmayan, en savunmasız anında onu bulan, acayip bir huzursuzluğa sebep olan bir şeyle tanışmasına öncülük yapacağını bilmiyordu. O şey bulantının ta kendisiydi.
Ne zaman geliyordu bu? Neden geliyordu ve nasıl gidecekti? Yazmalıydı. O lanetlenmişti ve tek kaçışı yazmaktı. İnsanlar,insan denilen yaratığı çevreleyen nesneler, rutinler geçmiş ve gelecek de dahil olmak üzere “varoluştan” yabancılaşmıştı.
Varoluş öyle anlamsız öyle amaçsızdı ki üzerine düşünmek bile saçmaydı.
Ve bu varoluş öyle anlatılır ki okuyucunun da bu iğrenç bulantıyla yaşadığını kabullenmesine sebep olur.
Kitap klasik bir olay örgüsüne ya da etkileyici kişiliklere sahip karakterler arasındaki insanlığı ilgilendiren kavramlar hakkında alıntı yapılıp duvara asılacak diyaloglara sahip değil. Beklentiler buna yönelikse uzak durun bu zorlu dünyadan, varoluş tarafından çöktürülmeden önce.
Bir bilinç akışı tekniğine ve sorgulamalar bütününe sahip, varoluş edebiyatının kutsallarından, varoluş sancılarıyla kıvrananların kendiyle yüzleştiği o kitap.
Sartre abim ne güzel yazmış Allah rahmet eylesin. Rahmetli çok bulanırdı. Bizi de çok bulandırdı.
·
98 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Varoluş ve kitap hakkında bu yorumlarınız bir okur olan beni ziyadesiyle memnun etti. Dileğim daha fazla inceleme gelmesi yönünde. Esen kalın hanımefendi.