İşte bu yüzden Alma çoğu zaman kendini çok yalnız hissediyordu. Bir'in huzursuzlu-ğu yüzünden yeri tırmalayan tırnaklarının sesine, Üç'ün fener gibi gözlerine, İki'nin horlamasına ve Dört'ün renkleriyle dikkatini dağıtmasına rağmen kendini yalnız hissedi-yordu. Altı'nın hıçkırıkları da arkadaşlarının seslerine hiç benzemiyordu ve Beş... Beş için odanın ne kadar boş olduğu hiç önemli de-ğildi. Beş'in arkadaş edinmek için bir nedeni yoktu. Aslında herhangi bir şey yapmak için bir nedeni yoktu.
Alma bazen kendini o kadar yalnız hissedi-yordu ki odasından çıkmak istiyordu. Ya-tağından çıkmak istiyordu. Ama annesinin, arkadaşlarının, öğretmenlerinin ona söyle-diği son sözleri hatırlıyordu ve hiç kimsenin ondan memnun olmadığını düşünüyordu. Bu yüzden odasından çıkma isteği yok oluyordu. Aslında canı hiçbir şey istemiyordu. Sadece gündüzleri bile perdelerini açmadığı karanlık odasında kalıp yatağına uzanmak ve canavarların her yeri dolduran sesini dinlemek istiyordu.
Belki de canavarlar aslında farklı şekiller alan seslerden ibaretti.