Həsən heç vaxt Amirdən üz çevirmədi, çünki onun üçün dost olmaq bir şərəf idi. O, hər dəfə ‘Sənin üçün min kərə də olsa!’ deyərkən sadəcə söz demirdi, həyatını ortaya qoyurdu. Çərpələngi gətirmək üçün özünü qurban verəndə də, ‘Mən sənə xəyanət etmədim və etməyəcəyəm’ deməsi sadəcə bir and yox, onun bütün varlığının ifadəsi idi.