sabahattin ali’nin psikolojik yönden en sevdiğim kitabıdır. Ömer’in daimi gelgitleri,bir türlü kendini Macide’ye karşı yeterli hissedememesi gibi konular çok güzel işlenmişti kitapta. Ömer’in aslında ilk okuduğumuz sayfalarda naif,cesaretli bir genç olduğunu zannediyoruz ancak gittikçe içindeki yetersizlik hissini bastırmak için sürekli arayışlara başvuran,bu arayışlarda da sürekli sevgili “karısı” Macide’yi zan altında bırakan ufaktan bencil bir karakter olduğunu görüyoruz. Tam olarak bencil diyebilir miyiz bilemem ancak kitap boyunca Ömer’in sürekli kendinden kaçmak istediğini iliklerime kadar hissettim,tanıdık bir hissiyattı. işin sonunda kendisini yanlış yol,geride bıraktıklarını ise doğru yol olarak görmesi de manidardı. okumak isteyenlere şimdiden keyifli vakitler,üstüne uzun bir süre düşüneceğiniz bir kitap olacak :)
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.