·224 syf.··Beğendi
···Okunma: 17 Ağustos 2025 18:54 Kütüphanede kitap bakarken karşıma çıkan bu eser ilk bakışta bir çocuk kitabı gibi göründü. Ancak arka kapakta Aziz Nesin’in “Bu roman salt çocuklar için değil, anababalarla öğretmenler için de yazdım” cümlesi beni meraklandırdı. Okumaya başladığımda ise gerçekten de yalnızca çocuklara değil, yetişkinlere de çok şey anlattığını gördüm.
Kitap, iki arkadaşın birbirlerine yazdığı mektuplardan oluşuyor. Çocukların gözünden ailelerini, öğretmenlerini, okulu, hatta toplumu nasıl gördüklerini okuyoruz. Çocukların saf ve içten dili, büyüklerin kimi zaman ikiyüzlü, kimi zaman baskıcı tutumlarını tüm açıklığıyla ortaya koyuyor.
Okurken en çok hissettiğim şey, bizim aslında çocuk olmayı unuttuğumuz gerçeğiydi. Çocukların dünyayı algılayışındaki samimiyet ve doğallık, büyüklerin dünyasında çoğu kez kaybolup gidiyor. Aziz Nesin, mizahi bir dille, kimi zaman güldürerek kimi zaman düşündürerek, hem çocuklara kulak vermemizi hem de kendi davranışlarımızı sorgulamamızı sağlıyor.
Bu kitap, bana çocukları anlamanın yalnızca “onlara bir şey öğretmek” olmadığını, aynı zamanda onlardan öğrenmek olduğunu hatırlattı. Öğretmen adayları, veliler ve aslında tüm yetişkinler için okunması gereken değerli bir eser.