Ben, akşam güneşleri biriktiriyorum zulamda, gün gelir birlikte izleriz, bir gün gelir birlikte batırırız diye. Anlatırım sana, bak şu kızıllık var ya, kaç defa yalnız başıma ağladım tam da bu vakitte diye.
Günlük güneşlik anılarım olmayacak, sana, sensizken geçen tek bir anımı bulamayacağım ki mesut olsun, anlatmak için… Ve sen geldin diye başlayan cümlelerimin ardından gelecek bahar. Ve sen geldin…
Gelmeyeceksin hiç, biliyorum, kendimi kandırıp kendimi avutuyorum, bırak ulan öyle olsun! Bırak bende de yokluğuna kurşun sıktığım, hasretine ana-avrat sövdüğüm, yitip gittiğim kara geceler kalsın, yeter ki var olsun içimdeki umut. Sen gelmeyeceksin, biliyorum. Bırak, geleceğin günü beklerken gelsin ecelim. Yeter ki alma elimden, sana dair hayallerimi.
Ben sana akşamüstleri toplayayım, olur da bir akşamüstü anlatırım diye, seni ne kadar beklediğimi.