Stefan Zweig’in Satranç kitabı bana sadece bir oyun değil, insanın iç dünyasında verdiği en zorlu mücadeleleri de hatırlattı. Hikâyede satranç, bir oyundan çok daha fazlasına dönüşüyor: insanın kendi aklıyla, yalnızlığıyla ve hatta travmalarıyla hesaplaşması. Özellikle karakterlerin psikolojik derinliği beni çok etkiledi. Zweig’in dili sade ama öyle vurucu ki, sayfalar su gibi akıp gidiyor. Kitabı bitirdiğimde satranç tahtasında hamle yapanların aslında hayat karşısında bizler olduğunu düşündüm. Kısacık ama insanı uzun süre düşündüren bir eser.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.