Özlemek mi?
...
Peki ey kağıt, ey kalem! Şimdi bu kalbimdeki kanatlanmaya çalışan hal nedir?
Peki içim neden yeniden başlamışlığın heyecanıyla dolu?
Peki ben neden en çok sevinmem gereken hadiselerin içinde bile içimdeki heyecana yeniliyorum?
Nasıl bir şey? Pek tarifi yok duyguların falat odalar dolusu karanfil kokusuyla uyanmak gibi.
Ayakların yere basmıyor gibi.
Hep bir gökyüzüne bakma isteği.
En ufak samimiyette gözlerinin dolması.
Kabaran deniz gibi içinin dalgalanması.