Dostoyevski insanın psikolojisini ne derece zorlayabileceğini bu eseriyle bir kez daha tescillemiş
oldu zira yer yer kendimi hiddetlenirken “Allah’ın cezası Foma Fomiç” derken buldum. Sinirlerim bozuldu. Sakin biri olmama rağmen bu kitap beni ciddi manada sinirlendirdi. Bu başarı ise kuşkusuz Dostoyevski’nin müthiş kaleminden kaynaklı. Gelgelelim kitabın konusuna, Foma Fomiç isimli bir soytarının, hastalık zamanlarında bir generalin yanında şaklabanlık yapmasını ve sonrasında o eve Stepançikovo köyündeki eve yerleşmesini, sürekli kendisini yüceltip orada yaşayanları aşağılaması üstelik hiçbir vasfı yokken… Kitabın anlatıcısı olan genç ve akıllı Sergey’i yok sayması, o evde yaşayan Sergey’in iyi kalpli dayısı Yegor İlyiç’i sürekli yerden yere vurması... Bir zamanlar kendisi sürekli ezildiği için belki de insanlara olan bu öfkesi, karşısındaki kim olursa olsun ezmeye çalışması, kendi yaşadığı şeyleri belki de başkalarına yaşatarak tatmin olmaya çalışması… Eh bir de manipülatif Foma Fomiç, tüm kötü davranışlarını aslında ben senin iyiliğin için söylüyorum diye yumuşatır, diyorum ya insanın sabrını zorlayan bir kitap. Kitabı okurken Foma Fomiç gibi insanların hayatımızda var olduğunu, olacağını, biliyorum.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.