Ahmet Ümit’in Kayıp Tanrılar Ülkesi kitabını okurken kendimi hem bir cinayet soruşturmasının içinde hem de tarihin ve mitolojinin derinliklerinde buldum. Daha ilk sayfalardan itibaren merak uyandıran bir kurgu vardı, elimden bırakmakta zorlandım. Berlin’de bir arkeoloğun öldürülmesiyle başlayan hikâye, basit bir polisiye gibi görünse de ilerledikçe insanı Anadolu’nun geçmişine, eski tanrılara ve inançlara doğru sürüklüyor. Okurken hem heyecanlandım hem de yeni şeyler öğrendim.
En çok hoşuma giden şeylerden biri, karakterlerin sadece olay çözmeye odaklanmamış olmasıydı. Başkomiser Yıldız Karasu özellikle çok etkileyici bir karakterdi. Güçlü, kararlı ama aynı zamanda kendi iç dünyasında kırılgan tarafları olan biri. Onun bakış açısıyla olaylara tanık olmak kitabı daha gerçekçi kıldı.
Kitabı okurken sık sık “acaba katil kim?” diye düşündüm ama aynı zamanda tarihle ilgili verilen bilgileri de çok ilgi çekici buldum. Yazar bu bilgileri öyle ustaca hikâyeye yedirmiş ki asla sıkıcı gelmedi, aksine cinayeti çözmeye giden yolda birer ipucu gibi hissettirdi.
Sonuç olarak Kayıp Tanrılar Ülkesi, bana hem merak dolu bir serüven yaşattı hem de Anadolu’nun geçmişine dair yeni kapılar açtı. Polisiye sevenler için zaten sürükleyici bir roman, ama tarih ve mitolojiye meraklı olanların da çok seveceğini düşünüyorum. Kitabı bitirdiğimde bir yandan tatmin olmuş hissettim, bir yandan da “keşke biraz daha devam etseydi” dedim.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.