Tatil Kitabı, çocukluk ve taşra atmosferini yakalama gücüyle öne çıkan bir roman. Nostaljiyi sıcak bir dille kuruyor; gündelik ayrıntıları sahici biçimde aktarıyor, böylece karakterler canlı kanlı bir şekilde beliriyor. Bu samimiyet, yazarın edebiyatındaki belirgin yönlerden biri: gösterişsiz, içten, herkesin kendi geçmişinden izler bulabileceği bir anlatı.
Romanın anlatı tekniği de bu duyguyu pekiştiriyor. Anlatı üçüncü şahıs ve tanrısal bakış açısıyla kuruluyor, fakat çoğu zaman 8 yaşındaki Münevver’in perspektifine ayarlanıyor. Zaman zaman yetişkin anlatıcının geriye dönük farkındalığı devreye giriyor; bu da metne nostalji katmanı ekliyor. Olay örgüsünden çok atmosferin ve anıların belirleyici olduğu epizodik yapısıyla ilerliyor.
Bununla birlikte, edebî yoğunluk açısından daha derinlikli ve incelikli bir arayışa cevap vermiyor. Metnin gücü hatırlamanın duygusunu taşımakta, fakat bu atmosferin ötesine geçmeyen bir çerçevede kalıyor. Bu nedenle samimi bir taşra anlatısı olarak değerli olsa da, edebî yoğunluk beklentisini tam karşılamıyor. 80’leri özleyenler ya da merak edenler ve taze okurlar için hüznüyle keyifli bir roman. Bence bugün bile başlayabilirsin Can, ne sohbetler doğurur bak. Bugün biraz darlayayım seni dur
·
209 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.