Bazı yazarların dünyasında kozasında bekleyen kelebek gibidir okur. Yavaş yavaş içeride kanatlarının güçlenmesini beklemelidir. Vaktinden önce dışarı çıkarsa kanatları kurur. İçeride veya dışarıda bu bir keşif sürecidir; aylara, belki de yıllara yayılan. Zannederim ki ben, tıpkı Dostoyevski ve Orwell’da yaptığım gibi, Saramago’nun dünyasında da o kozayı erkenden yırtıp dışarı çıktım. Cahil misin be kızım dedim kendi kendime, açıp bir baksana Saramago okumaya nerden başlanırmış diye. Körlük ve Görmek’i Saramago’yu daha doğru düzgün tanımadan okuma cehaletimi hadi gençliğime vereyim de bu neyin nesi. Neyse! Okurluk yolculuğunun fantastik bir serüven olduğunu düşünürsek, aceleciliğim yüzünden kuruyan kanatlarımın yeniden yeşerebileceğini umut etmek çok da hayalcilik olmaz sanırım.
Aklın ve hayal gücünün sınırlarını zorlayan bir metafora daha imza attıktan sonra kitaba gelebilirim artık. Bu kitabı Kabil’den sonra okudum. Yazarın yarattığı, üzerine biraz din biraz tarih sosu dökülmüş, eleştiri ve sorgulama ile bir güzel harmanlanmış o fantastik dünyada biraz daha ilerleyebilirim sandım. Zira konuları çok benzer. Ama bu biraz fazla acelecilik oldu sanırım. Yazar Hz. isa’nın hayatını bambaşka kurgulayarak alternatif bir tarih yaratmış. Kabil’de kullandığım ifadeleri aynen kullanacağım; Saramago, elinde fener, asırlardır değişmeden gözümüzün önünde duran, fakat kimsenin sorgulamaya cesaret edemediği meselelere ışık tutuyor. Haliyle bu eser yazıldığı dönemde çok ses getirmiş, kilise de buna sessiz kalmamış ve yazar, üzerinde oluşturulan baskıdan ötürü ülkesini terk etmek zorunda kalmış.
Güzel kitaptı fakat şahsen ben Saramago’yu yeterince anlayabilecek olgunluğa eriştiğimi düşünmüyorum. Dış dünyanın karmaşık meselelerini bir elmas ustası inceliği ile işleyebilen bir yazar Saramago. Kılıç gibi bilediği kalemini bozuk gördüğü her düzene gözünü kırpmadan saplayabilme cesaretine sahip gerçek bir şovalye. Kabil’e yaptığım incelememde değindiğim gibi, bazılarımız, dünyanın karmaşasını ele almak bir yana, içindeki savaşlardan bile çıkma kudretine sahip değildir. Ben -muhtemelen- ikinci gruptaydım. Neyse, romanı hakkı ile övemiyorsam kendimi yerden yere vururum, tarzımdır.
Sonuç olarak diyeceğim şu ki; Saramago okumaya biraz daha hafif eserlerinden başlayın ve asla acele etmeyin. Küçük Anılar veya Bilinmeyen Adanın Öyküsü olabilir mesela. Söyleyeceklerim bu kadar
·
344 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Saramago için bahsettikleriniz çok özel bence. Her ne kadar körlük eserini okumuş olsamda diğer kitaplarını okumaya başlamadan önce bu dediklerinize muhakkak kulak vereceğim. Güzel tahliliniz için de ayrıca teşekkürler 😇
Ayşe Sayım
Gönderi Sahibi
Teşekkürler. Saramago çok özel bir yazar, oturup günlerce gecelerce okuyasım var ama gördüğüm kadarıyla sabır ve zaman istiyor onu anlamak