Genevieve Wheeler, ilk romanında aslında gençlik ve aşk romanı gibi duran ama satır aralarında çok daha derin acılar, bastırılmış duygular ve kendiyle hesaplaşmalar barındıran bir hikaye sunmuş. Adelaide’in yaşadığı aşk, çoğu zaman masum ve saf bir bağlılık gibi görünse de, altında öz değer arayışı, yalnızlık ve kabul edilme isteği yatıyor. Onun duygularına öylesine kapıldım ki, hissettikleri kalbime bir yumru gibi oturdu.
Rory ise bambaşka bir meseleydi. Ne istediğini bilmeyen, sorumluluk almayan, bir gün var olup ertesi gün yok olan tipik toksik erkek karakter… Okurken öyle anlar oldu ki Adelaide için üzülürken, Rory’ye karşı içimde kocaman bir öfke hissettim. Neyse ki Adelaide’ın arkadaşları yanındaydı. Buna değiniyorum çünkü kitapta çok güzel bir dostluk ele alınmış; hem acısıyla hem tatlısıyla. Belki de benim gözümde kitabı bu kadar güçlü kılan şey tam olarak bu; beni yalnızca karakterin yanında yürütmekle kalmadı, aynı zamanda kendi öfkemi, hayal kırıklığımı ve sevincimi de gün yüzüne çıkardı.
Adelaide, kalbe dokunan ama canını da acıtan, zarif bir anlatımla yazılmış samimi bir hikaye. Aşkın ve gençliğin parlak yüzünü gösterirken, ilişkilerin karanlık ve yıpratıcı tarafını da dürüstçe ortaya koymuş. Bence eline aldığında yalnızca bir roman okumuyorsun, kendi geçmişindeki bazı duygularla da yüzleşiyorsun. Bu yüzden benim için önemli bir yere sahip olucak.
·
808 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.