Henüz bitirdiğim ve zihnimde hala Charlie konuştuğu için ne yazacağımı bilemediğim bir inceleme olacak bu yazı :)
Kitap zeka geriliği yaşayan bir yetişkini 'daha akıllı' olması için doktorların ameliyat etmesiyle başlıyor. Bir fare üzerinde yapılan ameliyat başarılı olunca bilim insanları aynı deneyi insan üzerinde de gerçekleştirmek isterken Charlie Gordon'a ulaşıyor ve ameliyat başarıyla gerçekleşiyor. Ancak atlatıdıkları bir şey var: O da sonuçları görmek için yeteri kadar beklememiş olmaları....
Tüm kitap boyunca Charlie'nin ağzından önce moron olduğu dönemleri sonra bilim dünyasını değiştirecek bir dahi olmasını ve en sonda da belirsiz sonunu okuyoruz. Duygusal gelişimi, karakteri, olaylara bakış açısıyla çok tatlı bir karakterdi. Sonunda her ne kadar belirsiz bırakılsa da Algernon'a olanların ona da olacağını düşününce çok belirsiz kalmıyor maalesef.
Charlie'nin son anda bile Algernon'u unutmaması engelli olarak gördüğümüz, duygularını önemsemediğimiz bireylerin de aslında hassas olabileceklerini çok güzel vurguluyor.
Yazarın kalemi de hiç fena değil. Biraz basit kalmış gibi gelse de bana esasen Charlie'nin iç dünyasını vurgulamak istediğini düşündüğüm için çok da basit kalmamış aslında. Sayfaların su gibi aktığı güzel bir kitap oldu benim için :)
El olarak; Neden bilmem ama düzeltmeye çalıştıkları durumu daha batırmış olmaları ve kitapta vurgulanan bir iki yer bana biraz da "Tanrı her şeyin en iyisini bilir, işine karışılmamalı" mesajı verdi. Bu kısımın yazarın aşırı bireysel görüşüne dayandığını düşündüğüm için uygunsuz kaldığını düşündüm çünkü aynı zamanda kitaptaki genel temayla da uyumsuzdu vurgular...
Algernon'a Çiçekler
Daniel Keyes
Algernon'a Çiçekler
Daniel Keyes
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.