Özlemişim böyle akıp giden sade dille yazılan romanları, kısa da olunca tabii bir çırpıda bitti. Kitap genel anlamıyla doğup büyüdüğü Şark kültürü ve imrenip içine dahil olmak istediği Garp kültürü arasında bir karmaşa yaşayan ana karakterimiz Neriman hakkında. Batı'nın yalancı rüyası Neriman'ın gözünü öyle büyülemiş ki kıt kanaat geçimlerini sağlayan babasının yaşadığı ızdırabı bir hiç sayıyor, 7 yıldır onu sevip sakınan Şinasi'nin gözünün içine baka baka yalanlar söyleyip kandırıyor. Yani okurken çokça sinirlenmedim değil ama aslında bu kitap yıllar önce yazılmasına rağmen günümüz insanlarını da pekala yansıtıyor bence. Neriman kadar olmasa da Batı'daki her şeye özenip olur olmadık yerde kendimizi küçük düşürmeye bayılan insanlarımız var maalesef ki. Eksiklerimizi bulup bunları geliştirmeye çalışmaktan bahsetmiyorum elbette, o çok ayrı ve gerekli olan bir şey. Fakat Neriman'ın yaptığı gibi Garp'ın etkisi altındaki insanların yürüyüşünden nefes alışına kadar gereksiz bir hayranlık içine girip bunları taklit etmeye çalışmak bizi kendimize has samimi benliğimizden koparır, kimliksiz kalmamıza neden olur. Ve bu taklit işini yapan insanları da yermek için söylemiyorum bunları. Çünkü ben, sen, hepimiz bu özentilik ve taklit hatasına düştük, düşüyoruz. O yüzden bu tür romanlar bazı şeyleri tekrar fark edip hatırlamak için güzel oluyor bence. Benzer hissiyatı yaşamak isteyen herkese de öneririm.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.